Mexico

Reisverslag Claudia en Leo in Mexico en Guatemala

12min. leestijd
Oud gebouw in stad Palenque in Mexico

Op 23 juli zijn we vertrokken naar Mexico City. Het startpunt voor onze reis door Mexico en Guatemala. De vlucht was goed gegaan. Het ging snel en we hebben lekker gegeten en gedronken in het vliegtuig, erg luxe, de KLM en geweldig gezellig personeel. We zaten achterin het vliegtuig, makkelijk om regelmatig onze benen te strekken. We kwamen laat in de middag aan, met een tijdverschil van 7 uur terug. Dus voor ons gevoel was het midden in de nacht. Op naar het hotel, druk verkeer, na incheck even eten en borreltje drinken. Even rekken om te gaan slapen. Hotel is prima, midden in het centrum van de stad.

Mexico City De volgende dag staan we op tijd op, na een goede nachtrust. Het ontbijt is geweldig, een buffet met alles erop en eraan. Je kunt voor heel de dag eten, zo divers, koud, warm (spaghetti?)… Daarna gaan we Mexico stad verkennen. Via het park naar het centrale plein (Zocalo). Geweldig mooie gebouwen, we kijken ons ogen uit. Het is overigens helemaal niet gevaarlijk. Er is wel erg veel politie overal, dus dat geeft een veilig gevoel. Het is druk, lekker veel smog en bloedheet. Toch te voet de stad verkend (bikkels). Na de lunch pakken we de turibus, een speciale bus, dubbeldekker, met open dak. De bus maakt een stadstour en je kunt bij diverse haltes op- en uitstappen. Beetje toeristisch, maar heel handig. Veel gezien van de stad. Tot het moment van de stortbui, het was immers regenseizoen. Het regent elke dag een uurtje of wat stevig. Verder is het prima weer, maar met de smog is het wel naar adem happen. De stad ligt overigens ook nog hoog op 2000m. De volgende dag doen we een excursie. We hebben de eerste archeologische site van deze reis bezocht, indrukwekkende piramides en mooie oude kerkjes. We hebben piramides beklommen (?), nou ja, eentje dan. Het uitzicht was mooi, maar het was wel ademhappen en veel zweten… Er hangt een echte indianensfeer. Terug in de stad nog een hele oude en een hele grote moderne kerk gezien, gelegen naast elkaar. De oude kerk was aan het verzakken, helaas. De nieuwe kerk had plaats voor 10.000 (echt waar) personen. Hier heb je ze nog de kerkgangers. Ze zijn ontzettend gelovig. We komen op een leuk tijdstip. Het was Cinderelladag. Elk meisje dat 15 wordt krijgt een speciale mis. Mooie prinsesjes liepen er rond. Leuke dag. ’s Avonds gegeten in een lokaal restaurant. We kregen speciale aandacht, want we waren de enige (Europese) toeristen. Heerlijk vleesje (?), ik bedoel een behoorlijk stuk vlees, gegeten. Heerlijk mals. Maar daar staat het land ook om bekend. We drinken nog een lekker borreltje in het hotel, met live achtergrond muziek en dan is het op naar de volgende bestemming: Oaxaca.

Oaxaca We gaan met de bus naar Oaxaca. We reizen eersteklas en hebben mooie plekjes vooraan. Het busstation is erg modern en zeer netjes. Dat zijn we wel anders gewend op andere reizen. De tocht duurt 6 uur. Het duurt even voordat we de stad uitkomen, alleen maar (stink) auto’s en bussen. Daarna wordt de tocht prachtig, mooie diverse natuur. De tocht verloopt vlot. We komen aan in een heel ander stukje Mexico. Een koloniaal stadje met een geweldig knus centrum, het plein, de Zocalo. Ons hotel is ook koloniaal ingericht, je waant je in andere sferen en tijden. Op het plein is veel bedrijvigheid en veel muziek. Het blijkt ook een festivalweek te zijn, een goed tijdstip dus. Het stadje is niet groot, maar heeft een ontzettend gezellige sfeer. Hier kun je rustig een hele dag doorbrengen op een terrasje en alleen maar mensen kijken en genieten van de muziek. ’s Avonds is het hier heerlijk eten en vooral veel naar muziek luisteren. Allerlei soorten muziek, gitaar, zang, xylofoons (?), Peruaanse muziek, zangkoren en fanfares. Ook optredens van clowns en dansgroepen, een en al folklore.    De dag erna hebben we een keer uitgeslapen (tot 10.00u). Dan gaan we de stad verder verkennen. Het is weer bloedheet, zo´n 35 graden. Oaxaca is een mooi plaatsje, ook weer mooie gebouwen en we hebben nog nooit in zo’n korte tijd zoveel kerkjes gezien! We bespreken een toertje voor de dag erop, want we moeten natuurlijk wel veel doen… uitrusten kan later….. ’s Avonds hebben we gegeten op balkon, met een geweldig uitzicht op het levendige plein. Weer alleen maar muziek en vrolijkheid.

Mitla en omgeving. De volgende dag doen we een excursie, met 14 man in een busje. Wij zitten achterin een beetje krap, het paste net, Leo met z´n benen in zijn nek…. Maar we stoppen regelmatig. We bezoeken een plaatsje dat beroemd is om zijn boom… van 2000 jaar oud. Daarna bezoeken we een weverij, tapijtenmakerij. Leuk om te zien en goede uitleg. De omgeving is overigens prachtig. We bezoeken het plaatsje Mitla, beroemd om de archeologische site, helaas grotendeels verwoest door de Spanjaarden, zeer indrukwekkend.
De volgende stop is in de bergen, waar natuurlijke bronnen zijn 2000m. Het water, dat wordt opgestuwd uit de bergen, bevat veel mineralen en dat is goed te zien aan de kleur van de
rotsen, waar vroeger veel meer bronnen waren.

Bij de laatste stop is het tijd voor een borrel ‘Mescal’, een drankje wat lijkt op Tequila. Het wordt gemaakt van een (grote) ananasplant. Sterk goedje. Hoe ouder hoe beter, veel soorten smaakjes. En we hebben natuurlijk veel geproefd!!!
De avond brengen we weer door met eten, een lekker wijntje en veel muziek. Zelfs is ons een serenade gebracht door zeer mooie mannen in zeer strakke pakken… (soort stierenvechterpak). Geweldig romantisch. Instrumenten, violen, trompetten, gitaren en een speciale basgitaar en mooie zang. We sluiten af met een dansje wat veel hilariteit teweeg bracht: een quickstep is toch anders dan een Salsa (en dan twee ‘stijve’ blanken..). Vervolgens gaat het feest gewoon door.

San Christobal en omgeving. Vandaag, de 29e juli vertrekken we weer met de (nacht)bus naar San Christobal (12u).  De reis verloopt prima, we hebben redelijk wat geslapen. Een stop voor hapje en plasje… en biertje, om 3.30u ’s nachts. We komen vroeg in het stadje. Het hotel heeft nog geen kamer voor ons klaar, dus gaan we het stadje verkennen. Erg warm weer. San Christobal is een leuk stadje met weer een centraal plein waar van alles te doen is. Met weer een mooie kerk. We maken ons (niet) kerkbezoek voor heel ons leven goed… Dan gaan we terug naar het hotel om in te checken. We krijgen een grote luxe kamer (ballroom), met zwembad(je)!! De kamer is heel mooi ingericht, koloniaal.
We hebben ’s middags een restaurant gevonden met ‘natuurlijke producten’, geen vlees, wel heerlijke vis en met allemaal wijsheden hoe je moet eten, bewegen etc. Dat doen we natuurlijk al, op de drankjes na dan…. Het is een sfeervol stadje met veel indianen en klederdracht. ’s Avonds is het superdruk in de smalle straatjes en op de pleinen. We zien bijvoorbeeld een optreden van jongelui met een vuurshow. Intussen zijn we toch behoorlijk moe, want we hebben inmiddels heel het stadje alweer verkend. De volgende dag doen we een tour langs de indianendorpjes in de omgeving met een busje, weer propvol geladen. Leo hoefde deze keer zijn benen niet in zijn nek te leggen, maar wel met een bil op de ene stoel en de andere op de andere stoel… We bezoeken 2 dorpjes. De ene het ‘kapitalistische’ dorp en de andere het andere meest ‘authentiek’ (en democratisch). In het laatste dorp betalen ze gewoon belasting. De kapitalisten doen dat niet, maar die worden ‘omgekocht’, voor de bouw van winkels,woningen etc. en voor stemmen voor de regering… In het ene dorp geldt een diep Maya geloof en in het andere dorp een mengeling. Het verschil is goed te merken. In dorpje 1, het democratische, bezoeken we een woning met altaar en een weverij en daarna krijgen we een keukendemonstratie. Hoe maak je handgemaakte taco’s met bonen, kaas, saus, kruiden, ei met chorizo. We mogen onze taco naar eigen smaak samen stellen. Dit is Leo’s feestje, Claudia doet het voorzichtig aan. We krijgen ook nog een eigen gestookte borrel (zo, maag weer gezuiverd…). We kopen ook nog een tafelloper en een poppetje van 2 snoezige kindjes met eigen verkoopstalletje. Geweldig. Dorpje 2 is drukker, met een grote markt en stenen huizen met 2 verdiepingen. Iedereen heeft minstens 1 auto, maar het doet aan als een arm indianendorp, dus schijn bedriegt. Kinderen spelen met videogames, maar ze bedelen net zo hard, wat volgens de gids dus totaal niet nodig is. We bezoeken eerst het oude kerkhof: Kris kras door elkaar de graven met kruizen en grafzerken in verschillende kleuren. Dit heeft te maken met sekse, leeftijd en rijkdom. Het lijkt verwaarloosd, maar is niet, ieder krijgt zijn spullen mee voor het volgende leven, zoals borstels, bierflessen, sigaretten, kleding etc. Vervolgens gaan we naar de vriendinnen van de gids, ze zijn doof en 80 jaar oud. Hij verwent ze. Dit zijn overigens de enige twee mensen waar je foto´s van mag maken, in tegenstelling tot het andere dorp. Geen foto’s omdat je anders hun geest afpakt…. We bezoeken ook een kerk. Heel anders dan we hadden verwacht, niet katholiek en alles mag: mensen slapen, drinken en vooral mediteren. Er staan veel kaarsen op de vloer. We zien een soort sjamaan (medicijnman), die een ziekte bij een kind weg wil halen. Dit doen ze door meditatie en de ziekte over te brengen op een kip. De kip wordt de nek omgedraaid, kronkelt nog even en de kip heeft de ziekte overgenomen. Niet echt prettig gezicht, maar het ritueel is indrukwekkend. Mensen geloven hierin en gaan weinig naar de ‘echte’ dokter. Veel mensen sterven dus jong, gezien ook de graven van jonge mensen. De gids is overigens een komiek eerste klas, we lachen ons een bult. Hij was vroeger muzikant, maar zit nu in de reisbusiness. Dan gaan we terug naar San Cristobal en de rest van de dag brengen we door met lekker eten, drinken en vooral mensen kijken. We hebben heel veel gelachen met kindjes en (te) veel gekocht, allemaal prullaria natuurlijk.

Palenque. De volgende dag vertrekt onze bus naar Palenque om 06.00u, beetje vroeg, want we lagen iets te laat op bed deze keer. We gaan onderweg nog naar 2 watervallen Aqua Azul, groot en mooi blauw. Het is ineens nog veel heter, ongeveer 40 graden blijkt. Daarna een tweede waterval, Misol, waar je onderdoor kunt lopen. Daarna worden wij naar het hotel gebracht, de rest van de toeristen gaat naar de ruines. Mooi hotel, zeer luxe en met zwembad. We zijn behoorlijk vermoeid, met name door de warmte en de lange reis. In het hotel heerst een zeer ontspannen sfeer en mooie ruime kamers met airco (echt nodig). ’s Avonds is het nog steeds 30 graden (21.00u). De volgende dag kiezen we voor rust, dus geen ruines deze keer, die zien we overigens nog genoeg. Wijs besluit… Later toch nog even de stad verkend. Zweet gutst uit alle poriën…  Daarna lekker even zwemmen, heerlijk. Morgen weer een nieuwe trip: vroeg eruit (wekker 05.00u), ruines bezoeken en door naar Guatemala.

01 01
lachende Indianenmeisjes met paarden op achtergrond, Mexico

De ruines van Bonampak. We reizen per bus en boot naar Guatemala. Onderweg ontbijten we in een ´jungle restaurant´ buffetje. Op de heenweg is voor ons nog een excursie gepland. De ruines van Bonampak. Het is heet, maar zeker de moeite waard vanwege de muurschilderingen. Helaas is er veel vergaan. Wel uniek midden in de jungle. Vervolgens gaan we door naar de grens… busje 1, overstappen busje 2, dan taxi 3 en vervolgens worden we in een afgelegen dorpje afgezet bij de grenspost. Deze is onherkenbaar, eenvoudig. We houden gelukkig onze dubbele doorreis, omdat we weer terugkeren naar Mexico en dat bespaart ons aardig wat aan geld en rompslomp. Claudia had een volledige Spaanse zin ingestudeerd….voor niks dus, want het was geen probleem.
We worden met onze bagage op een motorkano gedropt en overgeleverd aan de `kanoschippertjes´: twee jonge kids. De vraag is: ‘Waar gaan we naartoe en Waar ligt de grens met Guatemala (in het water waarschijnlijk). We komen weer aan in the middle of nowhere.

Hier blijken we een uur op de bus te moeten wachten en toch nog een extra kaartje te moeten te kopen. Dan is het niet handig als je geen Spaans kent. Maar ja, we proberen dus geld te wisselen en dat lukt, gelukkig. Toch een wat veiliger gevoel, maar er is nog steeds geen grenspost te zien. Het busje blijkt een lokale, gammele, bus te zijn waar iedereen in en uit kan stappen, op elk moment. Het is weer onvoorstelbaar hoeveel mensen er in zo´n bus passen en wat voor geur……. De bus stopt dus ook met de nodige regelmaat. Na 1 km komen we bij de grenspost, gelukkig, want we hebben toch een stempel nodig, anders zijn we illegaal in Guatemala (kunnen we wat langer blijven……).

Flores. We komen aan op onze bestemming Flores op een schiereiland. Het is een oase van rust ineens. Heerlijk. We hebben een superleuk hotel, met balkon met uitzicht op het meer. Wat een romantisch plekje, het stikt van de romantiek deze vakantie….. afijn. We verkennen het kleine stadje. Ze zijn het flink aan het opknappen. Over een jaar is het waarschijnlijk supermooi, met boulevard en veel (meer) toeristen. De vraag is of het dan zijn charme wel behoudt. Het is hier lekker eten en drinken, altijd met uitzicht over het meer, met een geweldig mooie zonsondergang en een eilandje in het midden. De volgende dag is een rustdag (?!). We hebben het dorpje nog een keer goed verkend, alle straatjes gehad en een excursie voor Tikal geregeld (de archeologische hotspot van Guatemala). Voor de dag erna regelen we een taxi naar vliegveld. Maar verder hebben we rustig aan gedaan (?) en flink gefeest (alweer).

Tikal. Dan de excursie naar Tikal. We vertrekken om 06.00u, voor de hitte en hordes toeristen. Eerst een uurtje in de bus en vervolgens trekken we met gids de jungle in. Het complex is erg groot. Er wordt vier uur uitgetrokken om alles te kunnen bekijken. Het zijn ongeveer 22 nog behoorlijk intacte tempels, paleizen, offerplaatsen etc. Echt diep in de jungle, maar er zijn inmiddels wel paden aangelegd. De hoogte van de ruines varieert van 20 tot 200 treden. Op sommige plaatsen zijn houten trappen geplaatst om naar boven te kunnen, zo steil is het. Toch spannend af en toe. Claudia soms licht beverig, maar wel bikkel natuurlijk. Leo zweet zo dat het steeds lijkt of ie onder de douche vandaan komt. Ze vragen regelmatig of het goed met hem gaat, maar het gaat super, hij kan gewoon goed zweten en is fit genoeg. Dat blijkt zeker op het laatst: de jonkies onder de toeristen gaan niet meer de laatste hoge tempel op, eentje met een geweldig overzicht over het hele complex, maar Leo en Claudia natuurlijk wel. We hebben geen kuiten en bovenbenen meer, maar we slepen ons, op handen en voeten soms, omhoog. Schitterend uitzicht. Wat moet dat vroeger geweldig geweest zijn. We krijgen gelukkig ook goede uitleg van de gids over de gebouwen en over de rituelen, gewoontes en ook het gebruik van de natuur, zon, maan etc. Het was vermoeiend, maar zeker de moeite waard. Rond 14.00u zijn we terug in het hotel. Het is hoog tijd voor een echte douche, lunch, flesje wijn (uiteraard) en genieten van het uitzicht en het weer. Het frist namelijk op, want het begint te regenen en dus koelt het flink af.

Jungletrekking. Volgende dag zou een vrije dag zijn … dus niet. We regelen toch maar een jungletrekking en een boottocht. We zijn er nu toch… Deze keer vertrekken we ´pas´ om 07.00u. We rijden een uurtje rijden en krijgen veel uitleg over dorpjes en de natuur. We komen aan bij de rivier en zien daar een paar onmogelijke krotten en wat boten. We gaan met een lokaal mijnheertje varen en de jungle in. Zijn Engels valt niet mee, maar het Spaans is  toch redelijk te volgen. In de jungle is de luchtvochtigheid zo’n 85% en er zijn alleen maar muggen, muggen en muggen. Plotseling duiken er weer ruines op, klein maar origineel. Dan via een echt junglepad, glad, stenen, modder en wortels, up en down. We komen weer aan bij de boot. Leo trekt toch maar even een ander shirt aan, want hij is doorweekt en kapot gestoken door de muggen. Gelukkig hebben we malariatabletten…. De boottocht was mooi. Helaas zien we weinig beesten, een aapje, krokodil(letje) een paar vogels. Wel prachtige natuur. De rest van de dag houden we rust en maken ons op voor de volgende trip.

Antigua. Om 06.30 worden we opgehaald met taxi naar het vliegveld. We krijgen nog wat ‘moeilijk gedoe’ bij de bagagecontrole: alle handbagage wordt gecontroleerd, de sporttape en aansteker worden ingenomen. In een uurtje vliegen we naar Guatemala City. Daar nemen we direct een taxi naar het stadje Antiqua. Guatemala City is smog, smog en smog en druk, drukker en nog drukker. Na een kwartiertje komen we aan in het stadje, een oase van rust en schone lucht. . Antigua ligt in een vallei omringd door een drietal vulkanen. Er staan mooie lage gekleurde huisjes en er is een mooi centraal plein, met gezellige bedrijvigheid, restaurantjes en kroegjes.´s Avonds is er volop live muziek. We maken het voor het eerst echt laat, wel 24.00u….. De volgende dag slapen we uit, ja hoor, tot 09.30u deze keer. We regelen voor volgende dag een tocht om een vulkaan te beklimmen.

De levende vulkaan. Op naar de vulkaan. Wij dachten dat we werden afgezet bij een krater, beetje rondkijken en terug. Niet dus. We begonnen met een uurtje bussen. Daarna kregen we stokken. Waarvoor? Nou dat bleek snel. Het eerste pad was goed, maar wel erg steil. We zuchtten en kreunden al een beetje… Er liepen al paarden bij. Als je het niet trok dan kon je, nu al, op een paard. Wij bikkels dachten; “Waar is dat voor nodig”, maar voor sommige was het dus wel nodig en achteraf gezien waren we nog niet op de helft. Het tweede pad was al smaller, met los zand, stenen, heuveltjes. Dat was schuiven en glibberen dus, maar ook dat ging nog wel. Maar toen gingen we echt de vulkaan op: steil, rotsen, rotsen, rotsen. We probeerden steeds eerst of we niet gingen schuiven en daarna was het een kwestie van sterk zijn en klimmen. Claudia was erg benauwd, voor zichzelf, maar ook de knietjes van Leo. We gingen wel door natuurlijk, maar wel voorzichtig. We waren deze keer bijna de laatsten en dat was wel zo verstandig.
Maar dan! We bereiken de top, nooit gedacht: er komt een hele stroom lava uit de vulkaan!!! Die loopt op 1 meter afstand van ons en is 1 meter breed en stroomt flink. Uit de omliggende rotsen komt rook en het is warm onder de voetjes. De gidsen maakten marshmallows (spekjes roosteren). Het was zo dichtbij, een beetje eng en eigenlijk onvoorstelbaar dat je bij zo´n natuurverschijnsel zo dichtbij mocht komen. Er waren hordes toeristen. Hoe lang kan dit nog? Wij hopen niet te lang, want het is geweldig om te zien, maar wel een verwoesting van de natuur en nog gevaarlijk ook. We konden niet zien waar de lava naartoe gaat. Het is erg vruchtbaar gebied, mooie kleuren. En toen nog de weg terug. De afdaling was minstens zo gevaarlijk: Glibberen, glijden. Je kon je beter laten glijden, dus niet te stijf en voorzichtig, je laten gaan. Het ging gelukkig goed en snel. Opgelucht halen we adem, maar wat een ervaring!  

Lago de Atitlan en Panajachel. De volgende dag op naar de volgende bestemming. Het meer Lago de Atitlan, bij het plaatsje Panajachel. Om 14.00u worden we opgehaald en weer in een busje gepropt… Weer een nieuwe bestemming met weer een heel andere sfeer. Het hotel is geweldig, met uitzicht op het meer, een grote tuin en een eigen strandje met steiger. Geweldig. En rustig. Natuurlijk regelen we een tochtje voor de andere dag, het mag natuurlijk niet saai worden… Het wordt een boottocht. We worden opgehaald bij onze ´eigen´privésteiger. Met een snelle boot bezoeken we 3 verschillende plaatsjes aan het meer. Alle drie helemaal verschillend qua sfeer en aanzien. Het ene plaatsje is folkloristisch met een markt, het andere is wat meer toeristisch. We doen een soort tuk tuk- tochtje van 20 min. en eten aan het meer. In het derde plaatsje gaat he tom meditatie, massage, spiritualiteit, etc., goed na een burn-out. Daarna hebben we een restaurant in het stadje gevonden, waar we tournedos met ganzenlever eten en lamsrack, kreeftensoep, carpaccio en goede wijn….  een beetje decadent. We zijn in Guatemala, dus het kostte niets…. maar het was wel genieten. De volgende dag gingen we toch ook maar een uurtje kajakken. Dat was heerlijk ronddobberen op het meer, met aan alle kanten vulkanen om ons heen. ´s Middags eten we wat en vertrekken we naar de volgende bestemming.

Chichicastenango. Een nachtje in Chichicastenango, de naam alleen al…. We blijven daar voornamelijk om de markt ´s morgens te zien en het is de moeite waard. ´s Avonds hebben we nog met een kindje gepraat die naar school gaat en al goed Engels sprak. Natuurlijk hebben we weer een poppetje gekocht, maar wel erg leuk. De volgende dag is het hele stadje veranderd in een grote markt met overal kraampjes. Kleding, huishoudelijke artikelen, sieraden, kleden, groenten, fruit, noem het maar op en ze verkopen het.  We bezien alles nog eens vanaf een balkon. Niks is leuker dan mensen kijken (en toeristje kijken). We laten ons weer overhalen door een schoenpoetsertje en hebben uiteindelijk weer nieuwe schoenen! Het kind blijft ons een beetje lachend volgen en krijgt nog een drankje. Dat wordt heel erg gewaardeerd. Vervolgens verwennen we nog een meisje met een ijsje met veel slagroom, een traktatie.

Cancun. Bij vertrek vanaf het hotel worden we gewaarschuwd dat we op een andere plek moeten vertrekken. We lopen naar het busstation. We nemen een goed busje, met veel toeristen terug naar Antigua. ’s Avonds drinken we een borreltje bij hetzelfde plekje, we zijn inmiddels bekenden. Grappig. Eten bij restaurant waar ze ook allerlei soorten sigaren verkopen. Leo scoort een Cubaan….. De volgende dag vertrekken we om 05.00u naar het vliegveld voor onze vlucht naar Cancun. De bus is er voordat wij er zijn, geen Guatemalaans kwartiertje deze keer. De reis verloopt goed tot Guatemala City. Daar is het: file, smog, file, smog, een vieze stad. We vliegen met een tussenstop. Bij aankomst en worden netjes afgehaald. Het is ineens een walhalla, met open, helder weer, zon, zee…. Ons hotel (resort) is luxe, luxe en luxe. Perfect voor een rustweek dus. We hebben heerlijk Leo zijn verjaardag gevierd en verder was het rusten en genieten.

Vrijdag 21 augustus vertrekken we: back home. Weer een geweldige reis, goed georganiseerd, veel indrukken opgedaan, geweldige ervaring!!!