Smullen tijdens het Suikerfeest in Marokko

4min. leestijd

Vandaag vertrek ik naar Marokko. Naar de stad Marrakech om precies te zijn. Ik ben er al een paar keer geweest, maar dit keer wordt het anders. Ik ga namelijk tijdens de Ramadan. Vanaf Rotterdam Airport is het ongeveer drie uur vliegen. Zodra ik het vliegtuig verlaat stap ik een hele andere, magische wereld in. Een wereld bomvol cultuur. Het eten is fantastisch, de mensen zijn aardig en behulpzaam en je kunt je hart ophalen aan de rijke geschiedenis van het land.

Eenmaal aangekomen in mijn favoriete hotel, plof ik op mijn bed en kijk naar het plafond. Salaam Marokko. Salaam Marrakech. Ik ben er weer. Het is al laat. Ik draai me om en val in slaap.

‘s Ochtends maak ik een praatje met Maarouf achter de receptie en neem een heerlijk ontbijt. Wel een beetje maf. Want tijdens de Ramadan wordt er vanaf zonsopkomst tot zonsondergang, onder andere, niet gegeten en gedronken. Ik hou me een beetje in met eten en besluit lekker de stad in te gaan. Roken doe ik niet, maar als je dat wel doet, zorg dan dat je dit een beetje discreet doet. Net als eten en drinken op straat. Gewoon, uit respect!

Hoewel het leven tijdens de Ramadan gewoon doorgaat, merk ik dat het wel rustiger is op straat en op de pleinen. Vandaag ga ik gewoon lekker door de stad slenteren. Best een interessante beleving om door de lege souks te lopen. Het enige wat je tegenkomt is een handjevol toeristen en een paar duiven. De restaurants zijn allemaal open, dus een lekkere Marokkaanse maaltijd zit er nog steeds in gelukkig.

Als je bezienswaardigheden wil gaan bezoeken, check dan eerst de openingstijden. Het kan zijn dat deze zijn aangepast in verband met de Ramadan.

Let er trouwens ook op dat tijdens de Ramadan de klok één uur teruggaat!

Aan het einde van de dag begint er leven in de brouwerij te komen. Vooral de markten worden druk bezocht. Er wordt eten ingeslagen, vanuit de huizen komen de meest verrukkelijke geuren je neus in gedwarreld en er heerst een opwindende sfeer.

Als de zon eenmaal onder is, wordt er gegeten en gedronken. Iftar noemen ze dat. Soms gaat de gezelligheid door tot in de kleine uurtjes. 

01 01

Een leuke tip is om op één van de vele dakterrassen rond het Djemaa el Fna plein te gaan zitten. Per uur zie je het drukker en drukker worden op het plein. Je krijgt een goede indruk van het dagelijkse leven tijdens de Ramadan.

De volgende dag huur ik een fiets en struin de stad af op zoek naar de, voor mij nog, onbekende plekjes. Ik ben de hele dag een beetje zenuwachtig, want vanavond is de Ramadan afgelopen.

Eerder dan gisteren wordt het drukker op straat. Er worden meer inkopen gedaan en er wordt meer en vroeger gekookt. Er worden andere etenswaren gekocht en ik ruik andere geuren dan gisteren. Ik besluit om niet op het dakterras te gaan zitten, maar mij midden in de reuring mee te laten voeren. Ik wandel naar het Djemaa el Fna plein. Als de zon onder is, dan begint het Eid-Al-Fidr (het Kleine Feest) ofwel het Suikerfeest! 

Iedereen feliciteert elkaar met het einde van de Ramadan. De komende drie dagen is het feest. Samenzijn met familie en vrienden is erg belangrijk. De huizen zijn mooi gepoetst, iedereen heeft mooie kleren aan en er worden cadeautjes aan elkaar gegeven. Ook de arme mensen krijgen in deze periode cadeautjes en eten.

Er is eten in overvloed. En hoe! Dadelkoekjes, amandelkoekjes met honing, allemaal verschillende soorten briwats, bonbons. Teveel om op te noemen. 

Maarouf heeft iedereen in het hotel uitgenodigd en ik mag erbij zijn. Wat een eer! Ik heb voor deze gelegenheid vandaag nieuwe kleren gekocht. Geheel in stijl en met een doos hapjes (gehaald bij de lokale bakker) loop ik mijn hotelkamer uit naar het restaurant van het hotel. Ik wordt vriendelijk begroet door iedereen en meteen opgenomen als ware ik de verloren dochter. Gelukkig spreek ik een beetje Frans waardoor het allemaal nóg gezelliger wordt. We eten. We dansen. We maken muziek.

Om 02.30 uur lig ik in bed. Met de muziek nog in mijn oren, val ik in slaap.

Een korte nacht, want om 06.00 uur staat de taxi alweer voor de deur om mij naar het vliegveld te brengen. Als ik even later uit het raampje van het vliegtuig kijk geniet ik nog na van deze mooie, bijzondere ervaring.

Wat een land. Wat een gastvrijheid. Wat een ervaring.

Inshallah.