Kenia - Tanzania

Op safari in Kenia & Tanzania

15min. leestijd

Hieronder het reisverslag van een mooie safari reis door Kenia & Tanzania, geschreven door 2 OutSight reizigers!

Dag 1, naar Nairobi
Goede vlucht van ca. 8 uurtjes, dus prima te doen. In Nairobi, Kenia, werden we in de avond afgehaald door de agent van Outsight. Het was natuurlijk al donker, dus niet veel gezien van de stad. In het hotel nog een hapje gegeten; het restaurant was 24 uur per dag open. We sliepen na zo’n reisdag al vroeg.

Dag 2, naar Masai Mara National Park
Alex, onze privé-gids en chauffeur voor het verblijf in Kenia kwam ons vroeg halen, om naar het Masai Mara National Park te brengen. Onderweg al zebra’s, struisvogels etc. gezien en Alex reed gewoon door! Ja, gek hè, hij wist wat er nog zou komen! Je weet echt niet wat je ziet, de eerste paar uurtjes waren redelijk op een asfaltweg, maar de laatste paar uren werd je van hot naar her geschud in het busje met four-wheel aandrijving. Zandwegen, megakuilen, zeker het laatste stuk naar de accommodatie. De lunch stond al klaar, stevige lunch wat je hier wel nodig hebt, wanneer je lekker in de buitenlucht bent de hele dag. Het verblijf is prima, ziet er leuk uit allemaal. Een mooie tuin met af en toe nog een aap! Ons verblijf is volpension, dus alles is geregeld. Kan ook niet anders, we zitten midden in de bush! Vriendelijke mensen die zeer behulpzaam zijn en goedlachs. In de middag de eerste safari gemaakt. Nou gelijk raak: olifanten (hele groepen met jongen), antilopen, Thomson gazellen, buffels, gnoes, zebra’s, impala´s en leeuwen die alvast aan het dineren waren! Leeuwen zijn niet kieskeurig hoor en laten niets dan enkel een karkas over. Vader Leeuw ligt alvast een stukje verderop uit te buiken en dan mag de rest z’n gang gaan. Zolang ze aan het eten zijn, kan je ongestoord kijken, ze hebben je niet eens in de gaten. Af en toe tillen ze hun kop, rood van het bloed van de prooi op, en gaan rustig verder. De gieren liggen op de loer en zodra de leeuwen vol zijn, slaan zij hun slag. Je bent echt zwaar onder de indruk als je deze mooie dieren zo bij elkaar ziet. In de avond konden we na een douche aanschuiven voor het avondeten en nog eens alle beelden de revue laten passeren.

Dag 3, Masai Mara
Heel vroeg opgestaan, Alex wilde om 6.30 uur de safari starten. Snel een kop koffie en hup het 4-wiel gevaarte in. Leeuwen gezien die heerlijk van hun ontbijt aan het genieten waren. Nu ook een giraffe gezien, wat een schitterend mooi dier is dat. Daarna weer terug naar de lodge en heerlijk ontbeten. In de middag nog even met z´n tweeën een rondje naar een Masaidorpje gelopen, het nomaden volk Masai leeft hier. Ze zijn geitenhoeders en lopen met hun dieren de hele dag rond. Eind van de middag weer op safari en, jawel 2 luipaarden in de boom! Fantastische dieren, maar heel moeilijk te vinden. Het valt trouwens op dat er een continu proces is van jonge dieren, heel veel baby´s te vinden. Vervolgens nog even op zoek naar de rest van het dierenrijk. Wat kwamen we tegen, een cheetah die net een prooi had en lekker zat te kluiven. Aan de overkant van de cheetah zagen we in een keer een nijlpaard! Leeuwen, een mooi mannetje met manen. Struisvogels, Maribu vogels, jakhals, een hyena die ons aan zat te kijken. Kortom, het bleef maar doorgaan, echt heel indrukwekkend en daar wordt je helemaal lyrisch van! Alex was ook helemaal in zijn nopjes dat hij de luipaarden gevonden had. Je ziet dat de gidsen/rangers via hun bakkie in de auto continue info uitwisselen. Dat doen ze niet met iedereen, ze hebben zo hun principes. En hup daar gaan ze weer op iets af. Het is gelukkig niet zo dat er hele rijen staan, dat is zeker niet zo. Lekker gemoedelijk. We zijn wel heel blij dat we gekozen hebben voor een privé-safari. Het busje is voor ons alleen en je kunt dus overal staan om te kijken en foto’s te nemen. Het dak gaat een stukje omhoog, dus je kunt prima staan. Wel een luxe hoor! En met een gids als deze Alex die min of meer verslaafd is om de beste spots te vinden, kan het niet meer stuk. Lekker geslapen, wel een extra deken gevraagd, het is echt koud hier.

Dag 4, Masai Mara
We hebben vakantie, maar moeten nog vroeger uit bed dan thuis. Nou ja, je ligt er dan ook heel vroeg in, lichten uit en verder kan je hier niet veel natuurlijk. Om 6.15 uur ontbijten en om 6.30 uur de auto in voor een bijzondere safari: naar de rivier waar de grote migratie van o.a. de gnoes jaarlijks plaatsvindt. In principe is dit in juli –augustus, dus we hebben er in september geen enkele de rivier zien oversteken. Maar goed, de trip erheen was heel interessant. Bij de rivier aangekomen zagen we de plekken waar de gnoes hun oversteek richting Tanzania maken. Wat je normaliter bij National Geographic op tv ziet! Het is ook echt net een film deze safari´s. Geen migratie gezien dus, maar wel een aantal krokodillen en heel veel nijlpaarden! Echt heel gaaf. Die grote dieren met kleine oortjes waarbij de huid rondom roze is en net zo bij de ruimte rond de ogen. Ziet er heel lief uit, maar ze zijn de meest gevaarlijke dieren. Onderweg verder nog wrattenzwijnen gezien en een hele groep giraffen met baby´s. Echt zulke mooie dieren! Olifanten, struisvogels en de andere bewoners van het park. Masai Mara is trouwens levensgroot, je rijdt er echt uren doorheen en dan heb je nog lang niet alles gezien. Op de terugweg had Alex weer een missie: hij had doorgekregen dat er een luipaard in een bepaald gebied te vinden was, dus hij daar heen, hobbel de bobbel. De luipaard leeft in de bomen en komt alleen in de avond naar beneden om te jagen en te eten. Hij lag er heerlijk lui bij en zag er prachtig uit. Rustig wat staan kijken (vanuit de jeep natuurlijk!). Ook was er in de buurt nog een cheetah gespot ergens. Wij daar ook heen met nog wat andere jeeps en niemand zag het dier, totdat onze gids hem spotte. Die man ziet echt alles, niet te filmen. Doet dit werk al 23 jaar, dus heel veel ervaring en verslaafd aan de dieren. Er is ook een duidelijk verschil tussen een cheetah en een luipaard, nu we ze zo vlak na elkaar zagen, kon je het verhaal van Alex ook heel goed in de praktijk zien. Tegen lunchtijd weer terug en lekker wat gegeten. Wel een beetje gaar na zoveel uur in het busje, maar het is het zo dubbel en dwars waard. Wat een ervaringen zeg, ongelooflijk! Vanmiddag een prachtig schouwspel gezien. De bavianen deden zich tegoed aan de vruchten uit de bomen hier op het terrein. Een groep van zeker tien apen die in de bomen klommen, hard schudde aan de takken zodat de vruchten eraf vielen en zich dan met een uitsloverige koprol weer uit de boom lieten zakken. Echt zo gaaf. We hebben zeker een uur zitten kijken. Ook veel kleine aapjes die aan het spelen waren. Vanavond had ik gehoopt op de Keniaanse dish: ulgaro, een maisgerecht. Ik vroeg er naar en bleek dat ze dit niet voor de toeristen doen, maar het wel zelf elke dag eten, het is hun hoofdmaaltijd samen met vlees en groenten. We kregen een bordje met dit gerecht vanuit de keuken. Erg lekker in combi met de groenten die ze hadden. Toch een echt lokaal Keniaans gerecht kunnen eten.

Dag 5, naar Lake Victoria
Al weer vroeg op pad, veel dieren gezien onderweg. Deze weg zou heel slecht zijn, had Alex ons verteld. Nou, dat was niets teveel gezegd; een stuk van iets van 80 km waar we 4,5 uur over gedaan hebben! Bij de grens met Tanzania aangekomen was het een drukste van jewelste. Veel mensen (vooral vrouwen) met grote zakken op hun hoofd met van alles en nog wat. Er werd veel handel gedreven op dat grensstukje. De papieren afwikkeling ging heel snel en ze zijn echt heel vriendelijk. Bij de grens werden we ‘overgedragen’ aan onze gids in Tanzania. Deze beste man heet January (geboren en gedoopt in januari…). We namen afscheid van Alex met een firme handruk en natuurlijk een hele vette fooi. Daar moeten de gidsen het vooral van hebben. Het was nog een uur of 3 rijden naar de lodge, we hadden een late lunch daar. In de middag zijn we nog even bij het beroemde, megagrote Lake Victoria geweest. January bracht ons daar via een klein vissersdorpje. Was wel heel leuk om dit te zien. Je zag dat ze ook echt een ontwikkeling doormaken daar; de lemen huisjes worden langzaam aan vervangen door bakstenen huisjes. De mensen leven er van de visserij en de koeien. Veel vis uit het Victoria meer wordt geëxporteerd; tilapiafilet en de victoriabaars bijvoorbeeld. In de avond hebben we op lokale wijze, volgens January, victoriabaars gegeten. Een hele vis met kop en al op je bord en deze kan je dan plukken. Was wel heel erg lekker. Met de beroemde ugali er weer bij, was het geheel compleet.

Dag 6, naar Serengeti National Park
Nu was het echt zover: Serengeti!!! Serengeti is heel anders dan Masai Mara. Sowieso veel groter qua oppervlakte, maar ook heel divers qua landschap; immense vlaktes met hoog, gelig gras, weer stukken met veel groen en bomen, water met wat palmbomen, rotsblokken etc. Heel indrukwekkend. Het is iets van 18000 km2, kortom je komt er niemand tegen en kan dagen rijden. Na ongeveer een klein uur zagen we een groep leeuwen: 2 mannetjes met vrouwtjes en jongen. We kwamen tot op ongeveer 5 meter afstand met de raampjes open en het dak omhoog! Wel even wennen, je denkt dat ze direct in de aanval gaan, maar eigenlijk zijn ze niet in je geïnteresseerd, tenzij je ze gaat irriteren. Het is teveel om op te noemen, maar deze eerste dag zagen we groepen olifanten, diverse gazelle soorten, inclusief een kalf van max. 2 dagen oud (kon nog niet echt op z’n benen staan), een olifant die aan het baden was in een rivier. Behalve grote dieren ook veel vogelsoorten gezien, uiteraard gieren, maar ook kleinere soorten, in allerlei kleuren. Aan het eind van de dag naar zijn we naar een uitkijkpunt gereden waar misschien wel 40 nijlpaarden in de rivier lagen te baden; de hippo jacuzzi! Je weet echt niet wat je ziet, en stinken en brullen dat ze doen. Er lagen ook nog 2 krokodillen. De nijlpaarden zijn overdag in het water en in de avond, wanneer de zon omlaag is, komen ze aan land en gaan gras grazen. Als je de tanden ziet, dan begrijp je dat dit een van de gevaarlijkste dieren is. Het ziet er allemaal schattig uit met de kleine roze oortjes, totdat ze hun bek opendoen! ’s Avonds in het restaurant van Ikoma Tented Camp gegeten. Het is echt een heel leuk safaricamp. Op de muur hangt een bord met het menu van de dag. We hebben prima gegeten en de mensen die hier werken zijn echt heel enthousiast en trots op hun werk. Heel leuk om te zien. Je zit gewoon echt midden in de bush en kijkt uit over de immense vlaktes met de zebra’s en gnoes. Eigenlijk is het niet voor te stellen voor ons Westerlingen. Na het eten nog wat drinken en daarna slapen. We werden door een ‘ranger’ met lantaarn en pijl en boog (ja, echt waar) naar onze tent gebracht. Ja, je weet nooit wat je nog tegenkomt in het donker….. Lekker geslapen, onder een dekbed zelfs! Om het bed heen een grote klamboe voor de muggen. 

Dag 7, Serengeti National Park
Ontbeten en om 08.30 uur op safari. We kwamen eerst nog door een dorpje. Voorheen woonden er diverse stammen verspreid in Serengeti, maar de diverse wildlife management organisatie en de overheid hebben ervoor gezorgd dat er kleine dorpjes werden gevormd. Hier kan men met z’n allen leven, werken en voor elkaar zorgen. Deze dag zullen we niet snel vergeten en was echt super speciaal: het was de luipaardendag. We hebben 4 luipaarden gezien, maar het meest bijzondere was de situatie. We zagen 2 luipaarden in een boom liggen en af toe staan, dat was al fantastisch. Toen zag onze gids January, inmiddels omgedoopt in Mr. Leopard, een luipaard een stukje verder onder een boom zitten met zijn vizier op een groepje Thomson gazelles. Nu, je kunt je voorstellen dat ons hart een slagje oversloeg. Het dier ging rustig erop af en sloop door het middelhoge gras. Telkens een stukje verder, heel langzaam en steeds lager. De gazellen hadden niets in de gaten en de wind stond goed, dus ze roken de luipaard ook niet. Op een gegeven moment was er een gazelle vlak naast de luipaard, maar hij zette niet de aanval in. Het dier was heel slim en moet ook op het juiste moment het juiste dier aanvallen. De hoorns van de gazelle kunnen een luipaard lelijk verwonden. We hebben wel een uur gestaan en gezien dat de luipaard stil bleef liggen en zijn moment bleef afwachten. Toen in een keer, heel snel, sloeg het toe met een sprong en een paar stappen vooruit. De gazelle kon niet meer reageren en het dier vloog omhoog. De luipaard greep het beest in de hals en bleef het zo een tijdje vasthouden. De gazelle zag je nog wat spartelen en toen was het gedaan. De hele aanval ging heel snel en was zo ontzettend bijzonder om te ervaren. Alles vanaf het moment dat de luipaard besloot om te gaan lunchen. Even later sleepte hij de dode gazelle tussen zijn poten en met de hals in zijn bek mee het gras in naar een goede schuilplaats waar de prooi niet gepakt kan worden door leeuwen bijvoorbeeld. De luipaard moest telkens even stoppen om op adem komen. Na een behoorlijke afstand had de luipaard een geschikte boom gevonden om zijn prooi in te verorberen en te verbergen. Dit hebben we allemaal van heel dichtbij kunnen aanschouwen en January reed steeds een stukje mee. De luipaard moest even krachten verzamelen en hup daar sleepte hij zijn prooi mee de boom in. Na een paar uur zijn wij zelf weer wat verder gegaan en hebben geluncht, een soort picnick plaats. January ging terug naar de boom van net en de luipaard sprong net naar beneden om zijn moeder en zuster te halen die een stuk verderop in een boom zaten.

De eerste die we gezien hadden. De moeder, kon je goed zien, was zwanger. Het dier wat de rest kwam halen, maakte een paar keer een soort grommend geluid en riep ze hiermee dus voor het eten. Mamma en zus kwamen uit de boom geklommen en liepen, na een knuffel met hun broertje, rustig terug naar de boom waar de prooi lag om te eten. Onderweg was het nog even dollen met elkaar (wij reden inmiddels telkens een stukje verder). Een van de luipaarden ging tot 2 keer toe onder de auto liggen, heel nieuwsgierig was het beestje. Je zult begrijpen dat deze ervaring er een is om nooit te vergeten en echt onbeschrijflijk was. We zijn teruggegaan naar het tented camp, we hadden genoeg gezien en meegemaakt vandaag. Lekker wat gedronken en lang met Januari gekletst over de dieren in Serengenti en hoe ze leven etc, maar ook over de leeftoestand hier in Tanzania. Was wel heel interessant. Het is zo dat Tanzania veel belangrijke natuurlijke grondstoffen heeft en gemakkelijk een rijk land zou kunnen zijn, ware het niet dat er contracten met o.a. China zijn die niet veel opleveren. China zet zijn eigen goedkope arbeidskrachten hier neer en de lokale bevolking heeft het nazien en ziet ook niets van de opbrengsten terug. Er zijn nu veel meer opgeleide mensen en die komen hiertegen in opstand gelukkig. Tijdens het eten hoorden we ineens een hoop gerommel en hoevengekletter. Bleek dus dat er een stuk of 1000 gnoes voorbij raasden. Er vindt nu ook een migratie plaats van de zebra’s en gnoes, maar dan niet met de oversteek door de Mara rivier, maar over land. We hebben inderdaad ook onderweg heel veel lange rijen gezien van duizenden dieren achter elkaar. Helaas is het hier in de avond echt pikdonker, dus er viel niets te zien, alleen het indrukkwekkende geluid van de hoeven. Ook weer heel bijzonder. Wat een dag was dit zeg!

 

01 03

Dag 8, Serengeti National Park
Vanmorgen vroeg wakker en de zonopkomst gezien, heel mooi. Vandaag nog één dag Serengeti. We gingen nu naar het gebied van de eindeloze vlaktes. Heel bijzonder, er komt geen eind aan en je ziet alleen de horizon. Veel hoog geel gras, droog gebied. Af en toe een boom, maar niet veel. Dit is wel wat aan het veranderen, aangezien er wat meer olifanten komen en zij eten de bladeren van de bomen en poepen dit weer uit en prompt komen er weer nieuwe bomen. Ze vernietigen ook veel bomen die op hun weg zijn, maar ja, er komen er weer genoeg bij door hun toedoen. Was erg indrukwekkend, die verschillende landschappen. Nog een hele grote groep olifanten gezien met veel jongen en natuurlijk zag onze gids weer een bijzonder dier, het luipaard, in een boom hangen. Zijn we nog lang blijven kijken, hij bleef gewoon lekker luieren in de boom. Ook hebben we de migratie van gnoes en zebra’s over land gezien. Hele groepen die dan een rij vormen en van het ene gebied naar het andere lopen. Echt schitterend om te zien en ook om te horen. Op de terugweg nog weer een luipaard gezien die heel rustig in het gras liep en zelfs weer tussen de auto’s door. Ging rustig uit een plas drinken en ging zelfs even echt liggen. Het dier stoorde zich aan niets en deed echt of wij er gewoon niet waren. Heel opmerkelijk en bijzonder. Laatste diner gehad hier, wat weer erg lekker was. Tas gepakt en morgenvroeg op voor het vervolg van de reis. 



Dag 9, naar Ngorongoro Conservation Area
Vandaag de rit naar de volgende plek, de Ngorongoro krater. Hier leven heel veel dieren in die in de krater hun eigen dierenrijk hebben. De rit erheen duurde iets van 4 uur en was prachtig. Je ziet het landschap veranderen. In de Serengeti kwamen we in de eindeloze vlaktes terecht. Dit is echt onvoorstelbaar groot en uitgestrekt, alles heel droog en geel. Dit deel van de rit duurde ruim 2 uur en was ontzettend stoffig! De regentijd zal alles veranderen. Je ziet stukken met heel hoog gras, de zebra’s moeten hier dus nog komen, en daarna weer een heel uitgestrekt stuk met kort gras. Dit is het Zuiden en de plek waar de dieren bevallen. Doordat het gras zo kort is, zien ze hun vijanden gemakkelijk. Wanneer een cheetah sluipt in het hoge gras, ga je dit echt niet zien.Vederop zag je veel bergen en later werd het veel groener met struiken en bomen. Hoe meer we richting Ngorongoro National Park kwamen hoe meer Masai dorpen we zagen. Hutjes die omgeven zijn door een natuurlijke afscheiding; allemaal grote takken tegen elkaar gezet, die dan een rond hek vormen. De rondgang door het Masai dorp ging langs familie huisjes en de sfeer was heel ongedwongen. De bewoners gingen gewoon door met waar ze mee bezig waren en we werden overal begroet. 
Bij de Ngorongoro krater aangekomen, gingen we met een bewapende ranger een wandeling langs de kraterrand maken. Hij en collega’s controleren elke ochtend de krater en omgeving op stropers. Schitterende uitzichten vanaf boven in de krater, heel divers landschap in de krater, die ontstaan is door een voorheen actieve vulkaan. Je weet echt niet wat je ziet.
January vertelde ons hierna dat in deze regio 120 verschillende stammen in harmonie bij elkaar leven. Dat is het grote verschil met veel andere Afrikaanse landen. Ze spreken wel hun eigen taal onder elkaar, maar communiceren met de verschillende stammen gewoon in de volkstaal Swahili. Dit geeft dus nauwelijks problemen en geen stammenoorlogen, zoals je in de meeste Afrikaanse landen wel hebt. Heel interessant om dit soort dingen te horen, dat is het grote voordeel van het hebben van een lokale gids. 
De lodge van vanavond, Crater Forest Tented Camp, is erg leuk. Al is de weg ernaartoe slecht! Leuke safaritenten en een heel fijn bed met dekbed. Het is hier behoorlijk hoog, dus koelt het heel snel af. Het uitzicht is geweldig, een groot dal omringd door bergen en bossen. 



Dag 10, Ngorongoro krater
Onze grote dag in de krater zelf, heel bijzonder. 360 km2 aan land met verschillende landschappen. Eindeloze vlaktes, bos, een meer, moeras. Ook weer veel dieren gezien, waaronder leeuwen die lekker lagen te luieren. En neushoorns! Op een afstand met de verrekijker, maar ze waren er toch. Ook schitterende vogels en leuke apen. En stofhappen, kortom een lekkere douche aan het einde van de dag is een must. Tegen een uur of 5 weer terug en we konden aanschuiven bij het kampvuur met een rood wijntje. Wat een leventje, meer kan je toch niet wensen!

Dag 11, naar Tarangire National Park
Vandaag afscheid van Ngorongoro en door naar de laatste safari locatie: Tarangire National Park. Een rit van een paar uurtjes en van hoog in de bergen naar laag in het dal. Je zag het landschap veranderen van jungle-achtig met veel bos naar dor en droog. In dit laatste droge gedeelte wonen ook alleen maar Masai mensen. Je ziet overal kleine ‘dorpjes’, een paar hutjes met een haag van takken als een cirkel eromheen. En heel veel Masai herders met hun kuddes geiten en runderen die proberen ergens nog een grassprietje wat groen is te snaaien. Uiteindelijk bij het National Park aangekomen, heel bijzonder en zo weer anders dan de andere locaties. Wat dat betreft kan je het echt niet vergelijken. In dit Park leven heel veel olifanten omdat dit een goed leefgebied voor ze is met de Baobab bomen die veel voeding bevatten.
Het riviertje was compleet drooggevallen, toch was er genoeg water voor de dieren. Ze stampen in de aarde van de droge rivier en krijgen al snel vers water. De olifanten, zebra’s, gnoes en veel giraffen liepen allemaal door de droge rivier. Een heel mooi plaatje, weer iets wat we nog niet eerder zo ervaren hadden. Als klap op de vuurpijl hebben we een cheetah kunnen aanschouwen die net een paar minuten daarvoor een gazelle gevangen had, hij had zijn bek nog in de hals van de gazelle. Traditiegetrouw inmiddels hebben we ook hier weer een uurtje gestaan. Je zag de cheetah continu om zich heenkijken voor mogelijke vijanden die z’n lunch zouden stelen. Een luipaard duikt de boom in, maar een cheetah kan dit niet en zoekt dus, in dit geval, achter wat rotsstenen een veilig plekje. Wij dachten dat de gazelle min of meer verscheurd zou worden, maar het ging heel voorzichtig. De cheetah begint bij de achterkant en legt zo de organen bloot waar zijn voorkeur naar uitgaat. Hier zit de meeste voeding in. Dus weer een heel bijzonder tafereel. Erg mooi en sereen park, grote oppervlakte waarvan we een deel gezien hebben. We hebben ook nog een zeldzame soort antiloop-achtige gezien. Mooi dier met witte strepen over zijn buik en rug. Dit was de laatste safari van onze Afrika trip en een hele mooi afsluiter! Net op tijd voor een drankje aangekomen in de nieuwe lodge, niet verkeerd. Morgen nog een ritje naar Arusha, waar we buiten de stad een lodge hebben. Even bijkomen van alle bijzondere ervaringen en lekker uitrusten. We zijn hier nog zo’n 2,5 dag voordat we terugvliegen. Afscheid nemen van onze voortreffelijke en aangename gids. Mede natuurlijk door hem hebben we alles op de manier ervaren zoals het nu gegaan is. Fantastisch!



Het bijzondere van de Nationale parken in Tanzania is dat ze geen grenzen hebben, dus de dieren migreren het hele land over. Dat is een groot verschil met de parken in Zuid-Afrika bijvoorbeeld. De dieren hebben hier vrij spel. Dat hebben we ook bij de lodges gezien, nu ook weer in Tarangire, er lopen gewoon zebra’s op een paar 100 meter afstand voor onze safaritent-huisje. We kunnen met recht zeggen dat deze vakantie onze verwachtingen absoluut overtroffen heeft. Een hele speciale ervaring en we zouden niet snel weer terugkeren, omdat het iets heel bijzonders was, wat je niet zomaar volgend jaar weer zou moeten doen. Eerste keer Afrika en een fantastische tijd hier doorgebracht. Heel veel foto’s gemaakt. Wordt nog een leuke uitzoekklus!