Kameelsafari Marokko

2min. leestijd

Vanuit de stad Merzouga ga je per kameel de woestijn in om daar onder de duizend-en-één-sterren te overnachten in een echt berberkamp. Karavanen, fata morgana’s en Aladdin, ze trekken in gedachten allemaal voorbij.

In de middag werd ik opgehaald en aan de rand van de Erg Chebbi woestijn klom ik op ‘mijn’ kameel. In het begin is het heel onwennig, maar later zit je er redelijk comfortabel op en kan je om je heen kijken om de enorme hoeveelheid zand te zien. Zoveel zand heb ik denk ik nog nooit gezien. Overal waar ik keek was zand. Zand was dé bezienswaardigheid van dat moment. Op een gegeven moment zag ik in de verte iets opdoemen aan de horizon, het was het tentenkamp. Rond een uur of 17.00 kwamen we hier aan. Er stonden hapjes, verse muntthee en de tajine stond te dampen. Toen ik mijn spullen in de tent had achtergelaten schoof ik aan bij het vuur en smulde van de lekkernijen. De zon ging onder en we wisselden verhalen met elkaar uit.

01 05

Zo moet het dus gevoeld hebben toen ze vroeger met een kamelenkaravaan door de woestijn trokken en ‘s avonds voor het slapen gaan de dag met elkaar doornamen bij het vuur. Misschien zou ik morgen een wonderlamp vinden, verstopt onder het zand, maar net genoeg er bovenuit stekend om hem te zien. Ik zou de lamp pakken en eroverheen wrijven, waarna er een geest uit zou komen en ik alles mocht wensen wat ik wilde. En deze wensen zouden dan ook uitkomen. Tof. Met deze gedachte viel ik even later in slaap. De stretcher waar ik op sliep beviel prima en al snel was ik vertrokken. De volgende ochtend had ik de wekker gezet, zodat ik de zonsopgang mee zou maken. Ik trok snel mijn kleren aan en ging bovenop een heuvel zand zitten, zodat ik goed zicht had op de woestijn en de verschillende kleuren kon gadeslaan. Gaaf hoor!

Terug bij het tentenkamp waren de berbers al bezig om de kamelen aan de gang te krijgen voor de terugtocht. Na een kort ontbijt klom ik weer op ‘mijn’ kameel en vertrokken we weer richting de Merzouga.

Dit woestijnavontuur zal ik niet zo snel vergeten. En dan heb ik het nog niet eens over de duizenden sterren gehad die je in de woestijn ziet als het eenmaal donker is. Wow!