Een paar dagen in Nicaragua

5min. leestijd

Maandag 6 oktober 

Om 04.15 uur gaat de wekker, dat is wel even slikken… Snel douchen, laatste dingen inpakken en de auto in. Gelukkig kan iemand me brengen want op dit tijdstip rijden de treinen nog niet eens. Het inchecken ging redelijk vlot, als het goed is zie ik mijn tas in San José pas weer. De boarding pass voor de vlucht Madrid – San José heb ik ook al gekregen dus in Madrid hoef ik alleen de juiste terminal te zoeken, wat nog best lastig schijnt te zijn. Nog even Dollars gehaald zodat ik iets kan betalen indien nodig. Nu kan het lange wachten beginnen. Via Madrid, San José en El Salvador hoop ik vanavond om 20.25 uur plaatselijke tijd (03.25 uur in Nederland!) in Managua te landen. Met drie kwartier vertraging kwamen we in Madrid aan, gelukkig werden we toevallig bij de voor mij juiste terminal afgezet, anders was het volgens mij flink zoeken geweest. Door de vertraging kon ik na aankomst bij de gate meteen het vliegtuig in, over just in time gesproken… Eenmaal in San José aangekomen kreeg ik goed nieuws van de TACA medewerkster. Ze kon me omboeken naar een rechtstreekse vlucht van San José naar Managua. Dan moest ik langer in San José wachten maar hoefde ik in elk geval niet via San Salvador. Prima! In San José was ik alleen transit, maar omdat ik wel mijn tas moest ophalen moest ik door de immigratie, best ingewikkeld nog. Daar spraken ze namelijk alleen Spaans, en ze probeerden me uit te leggen dat ik opnieuw moest inchecken en dan nogmaals langs immigratie om uit te leggen dat ik geen vertrekbelasting hoefde te betalen omdat ik alleen transit was. Leg dat maar eens in je beste Spaans uit aan de niet zo vriendelijke medewerker van het volgende immigratie kantoortje… Uiteindelijk is het gelukkig allemaal gelukt. In Managua stond de agent al netjes op me te wachten en we sprongen meteen in de auto naar Léon. Dat was nog best een lange rit en ik was echt helemaal kapot. Ik werd afgezet bij hotel Los Balcones, inchecken in het Spaans. Wel even wennen dat weinig mensen hier Engels spreken, maar het is meteen een goede kans om mijn Spaans weer op te halen.

Dinsdag 7 oktober 

Ik werd natuurlijk al erg vroeg wakker vanmorgen, toch een klein jetlagje denk ik ? Na het ontbijt werd ik opgehaald door gids Carlos, met wie ik de Cerro Negro vulkaan ging beklimmen en (als ik wilde) sandboarden naar beneden. Op weg naar de top zijn de uitzichten onbetaalbaar: de omliggende vulkanen, overal allemaal verschillende kleuren en zwaveldampen die met hun rook de berg een mysterieus uiterlijk geven, ontzettend mooi. Het was een stevige klim naar boven maar toch prima te doen. Vanaf de top zagen we Léon liggen, helaas was het niet helder genoeg om de zee te zien… De top is zo warm dat als je een ei op 10 centimeter in de grond begraaft, je hem na een kwartier kunt opeten! Toen was toch echt de tijd gekomen om te beslissen of ik wilde sandboarden. Het was erg steil naar beneden en eigenlijk durfde ik niet. Maar Carlos had het loodzware board anders de hele tijd voor niets gedragen dus na flink slikken wilde ik het toch wel proberen. Echt even een schietgebedje als je bovenaan staat en het randje over moet. Maar wat ben ik blij dat ik het gedaan heb! Het begin was doodeng, maar de adrenaline giert door je lijf en ik kreeg er een geweldige kick van. Na terugkomst in Léon heb ik geluncht in restaurant Cochinarte, het vegetarische restaurant in hetzelfde pand als het kantoor van Va Pues. De agent is vegetariër en houdt van lekker eten, daarom heeft hij dit restaurant geopend. Erg lekker gegeten! Na de lunch heb ik samen met Oscar, een andere gids, een stadswandeling door Léon gemaakt. Hij wist veel te vertellen! Het letterlijke hoogtepunt van de wandeling was de kathedraal, de grootste van Midden Amerika. Hier hebben we (na de kerk van binnen bewonderd te hebben) het dak beklommen! Eigenlijk mag dit niet maar voor mij werd een uitzondering gemaakt. Mazzel! Weer een indrukwekkend uitzicht over de hele stad en de vulkanen. Grappig, vanaf de Cerro Negro had ik een top uitzicht over Léon en vanaf de kathedraal een top uitzicht over de vulkanen. Dus heb alles van alle kanten kunnen bekijken ? Om 16.00 uur was het helaas tijd om terug naar Managua te gaan. Vriendelijke chauffeur Victor heeft me de hele rit van 2 uur Spaanse les gegeven.

Woensdag 8 oktober 

Vanmorgen zijn we eerst naar de Masaya vulkaan gereden, een actieve vulkaan waar we zo de krater in konden kijken. Ze reden ons helemaal tot aan de kraterrand, we hoefden niet eens te lopen! Ik had gedacht dat we misschien de lava konden zien, maar het was vooral erg veel rook. Heel bijzonder en mysterieus, maar de zwaveldamp deed pijn aan je ogen, neus en keel. Via de kleine markt van Santa Catarina en de Mirador de Catarina (helaas de bekende Masaya markt dus niet gezien!) reden we verder richting Granada waar we een stadswandeling hadden. Wat staan daar veel mooie gebouwen… Vergelijkbaar met Léon, alleen je ziet dat er hier meer geld is want de meeste gebouwen zijn gerestaureerd en in prachtige kleuren geschilderd. We hebben geluncht bij hotel Dario, een erg sfeervol hotel wat OutSight (op aanvraag) ook aanbiedt. Na de lunch zijn we naar Las Isletas gereden, een archipel van 365 kleine eilandjes bij Lake Nicaragua (één voor elke dag van het jaar). Lake Nicaragua is na het Titicacameer op de grens van Peru en Bolivia het grootste meer van Zuid Amerika. Hier hebben we een boottocht gemaakt. Tijdens de boottocht kwamen we Capucijneraapjes tegen, we konden ze van heel dichtbij zien. Ineens sprong één van de apen in onze boot, dat was wel even schrikken. ? Hij bleef maar heen en weer lopen door de boot, ondertussen probeerde hij dingen uit mijn tas te pikken. Hij durfde de sprong terug de boom in niet te maken, gelukkig lukte hem dit uiteindelijk wel en konden we verder. Terug in Granada werden we naar onze hotels gebracht. Ik sliep in hotel Dario waar we ook geluncht hadden, prima! Het ligt middenin het centrum, tegenover een paar leuke café’s. Het diner was in het restaurant van hotel La Gran Francia naast de kathedraal. We hebben prima gegeten in het restaurant en daarna zijn we op aanraden van onze gids nog naar café Nuit gegaan. Hier was live salsa en merengue muziek, dus we hebben flink gedanst! Al met al een gezellige afsluiting van de dag.

01 03

Donderdag 9 oktober

Vanmorgen vertrokken we al vroeg richting de Mombacho vulkaan. Deze vulkaan is niet meer actief, maar we hebben gelopen door het nevelwoud bij de top. Van tevoren klonk het erg mysterieus allemaal en dat was het ook. Het was alleen jammer dat we een prachtig uitzicht gehad zouden hebben als de nevel er niet was geweest. Maar door al het vocht was het heel erg groen boven, we voelden ons echt een beetje Tarzans en Janes :-). Na het bezoek aan de Mombacho vulkaan zijn we doorgereden richting de ferry naar het eiland Ometepe die om 14.30 uur vertrok. Een uur later kwamen we op Ometepe aan waar we een museum hebben bezocht waarin ze de geschiedenis van het geld lieten zien (van koffieboon tot de huidige Cordoba). We hebben gedineerd in restaurant Charco Verde. Tijdens het eten werd er traditioneel gedanst door dansers en danseressen in prachtige kleurrijke kleding. Na het eten werden we naar onze hotels gebracht. Lekker in slaap vallen met de geluiden van het Nicaragua meer op de achtergrond!

Vrijdag 10 oktober 

Tijdens het ontbijt op het terras moesten we oppassen dat het ontbijt niet voor onze neus vandaan gepikt werd door grote blauw met witte vogels (Urraca’s). Voor je het weet hebben ze je ontbijt te pakken! De ferry terug naar het vasteland vertrok om 12.30 uur en op de weg daar naartoe hebben we nog een paar petrogliefen bezocht. Hier waren inscripties gemaakt in de rotsen, prehistorische kunst… Helaas hadden we toen geen tijd meer om het stadje Altagracia te bezoeken, anders zouden we letterlijk de boot hebben gemist. Tijdens de ferry tocht scheen de zon, heerlijk genieten op het dak van de boot. Na de lunch in Masaya moesten we snel terug naar Managua voor de registratie van de beurs. Helaas zit de reis door Nicaragua er alweer op!