Mundo Maya - door Math en Gerrie!

Een prachtig Mundo Maya verhaal van Math en Gerrie.

Zaterdag 28 september vertrekken we om 4.30 uur vanuit Nederweert. Om 8.30 uur vertrekt onze Iberiavlucht vanuit Amsterdam naar Madrid. Om 12.15 uur, wat door veiligheidscontrole 13.00 uur wordt, verlaten we Madrid weer en reizen we naar Miami. In Madrid wordt Math volledig gecontroleerd en gefouilleerd. Tassen uitpakken, paspoortcontrole, schoenen uitdoen en laten onderzoeken, maar alles is oké en hij kan door.
In het vliegtuig zitten we naast een Duits meisje dat vloeiend Nederlands spreekt. Zij gaat voor een half jaar naar Centraal Amerika. De vlucht verloopt prima. We hebben veel en goed geslapen. De landing gaat iets minder, tweemaal een snoekduik naar beneden. Dat is wel heftig.
Op het vliegveld in Miami is het een groot avontuur. We moeten uit het vliegtuig en vervolgens door de immigratie. Hier blijkt dat er met Math zijn paspoort iets niet in orde is. De reden blijft ons onbekend. Terug naar een andere balie om speciale immigratieformulieren in te vullen en weer door de immigratie. Nu is alles in orde. De Iberia stewardess staat ons al op te wachten, want het vliegtuig naar Guatemala wil vertrekken. Alvorens we naar het vliegtuig kunnen krijgen we echter nog te maken met enige formaliteiten. Dit wordt een ware rondleiding over het vliegveld, tweemaal langs de bagagebanden. Het slaat werkelijk nergens op. Maar eindelijk gaat onze reis verder naar Guatemala. Daar verloopt alles snel en vlot. De immigratie zonder problemen, geen bagagecontrole. Het geld is snel gewisseld en ons transfer staat recht voor de deur al op ons te wachten. Zonder oponthoud rijden we door naar Antigua, waar we nog iets eten en drinken en daarna eindelijk een bed om te slapen.

ANTIGUA
Het hotel is ontzettend leuk, in koloniale stijl, geel geschilderd, rode tegels, mooie binnentuinen, overal balkonnetjes en heel veel planten. Antigua straalt het kolonialisme nog uit. Indiaanse vrouwen en enkele mannen proberen hun handwerk te verkopen, maar ook sierraden, sjaaltjes, poppetjes, etc.. Dit is een kleurrijk beeld in het Central Parc van Antigua. In de kerk La Merced worden op het moment van ons bezoek, tientallen kindertjes gedoopt. De kerk is gevuld met kleurrijke indianen families en hun dopelingen zijn gehuld in witte kleding met heel veel kant. Het stadje Antigua leeft, heeft sfeer, is gezellig en heeft leuke restaurantjes.

MONTERRICO
Een dorpje wat volgens zeggen, alleen maar leeft in het weekeinde. Wij komen aan op maandag en het is er dan ook uitermate rustig. We zijn de enige gasten in het hotel. Je hoort de golven van de stille oceaan vanaf het terras. Het is heet en het krioelt er van de muggen. Tweemaal trekken we met een bootje door het schitterende natuurreservaat Biotopo Monterrico-Hawaii. We zien mangrove bossen, waterlelies en waterhyacinten en uiteraard veel soorten vogels. Je hoort alleen het peddelen van de boot en het fluiten van de vogels. Voor de rest is het er stil. Heerlijk! Even buiten Monterrico bezoeken we samen met Hector (onze geweldige gids), een school waar de laatste schooldag wordt gevierd. Daarna hebben de kinderen ruim twee maanden vakantie, waarbij ze kunnen helpen met het oogsten van o.a. koffie. We worden op school door de leraar welkom geheten en krijgen een applaus van de kinderen. Er word door middel van blinde mannetje met stok, een zwevende pop stukgeslagen. Deze pop (genaamd Piñata) is gevuld met snoepjes. De snoepjes vallen eruit, de kinderen beginnen ze op te rapen en het blinde mannetje blijft doorslaan. Levensgevaarlijk, want ze meppen er op los en zien niet waar ze slaan.

ANTIGUA
Terug in Antigua, eerst een side-seeing door de stad. Vervolgens een bezoek aan het koffie- en muziekmuseum, even buiten Antigua. Hier kun je tevens genieten van een heerlijke lunch. Geld wisselen kan in Guatemala moeilijk zijn, als je Thomas Cook travellers cheques bij je hebt, zoals wij. Er is maar een enkele bank die deze cheques accepteert.
We bezoeken het  5 sterren hotel Santa Domingo, gevestigd in een oud klooster. Heel mooi en alles is in tact gelaten. Een bijzondere sfeer, dit mag je niet missen.




VULKAAN AGUA
Hector onze gids heeft al een aantal keren gevraagd: “Waarom willen jullie toch deze vulkaan beklimmen?” Nu, na de beklimming weten we waarom hij dit steeds vroeg.
Om 6.30 uur verlaten we het hotel. Het eerste stuk doen we met de auto. We pikken onderweg nog een lokale gids op en om 7.15 uur beginnen we te lopen. Dat valt niet mee. Een pad loopt er niet en onze route loopt daarom door een droog gevallen rivierbedding. Het is dan ook veel meer klauteren en klimmen dan lopen. Onderweg stoppen we geregeld om uit te rusten, maar ook om te genieten van de omgeving, want dat is tijdens het lopen niet mogelijk vanwege de vele keien, rotsen en modder.
Onderweg treffen we nog een Guatemalaanse familie, die ook een uitstapje aan het maken is op de Agua. Zij zijn echter totaal niet voorbereid op een dergelijke tocht. Geen eten, drinken of fruit meegenomen. Helemaal niets. Zij waren dan ook helemaal stuk. Onze dropjes vinden ze heerlijk en ze waren zeer dankbaar voor de koekjes en het water wat we uitdeelden. Zij hebben de top niet gehaald, ze besloten om eerder om te keren.
Om 12.00 uur bereikt Math eindelijk de top en ziet hij de krater. De lucht is inmiddels dichtgetrokken, dus een schitterend uitzicht is er niet. Gerrie kon de laatste 50 meter niet meer. We zijn inmiddels al 1000 meter geklommen en de laatste meters worden steeds zwaarder en moeilijker. Als Math terug komt is er een heerlijke lunch. Bereid door de vrouw van Hector. Helaas begint het te regenen, dus zijn we genoodzaakt om direct terug te gaan.
De terugwandeling, naar beneden, is zeker nog erger dan het klimmen. Dit omdat de regen alles erg glibberig heeft gemaakt. Om 16.15 uur zien we eindelijk de auto. Negen uur na vertrek. Het is een hele, hele, hele zware tocht, vooral de laatste meters omhoog, maar ook omlaag, omdat je dan moe bent en niet goed meer kunt lopen. Om te lopen hebben we wel een perfecte temperatuur gehad. Niet te warm en ook niet te koud, alleen te nat.

CHICHICASTENANGO
Op de vooravond van de grote markt, heerst er al een gezellige drukte. De marktdag zelf is chaotisch druk met voornamelijk de lokale bevolking: de Maya’s. Het is een heerlijke kleurrijke markt waar van alles wordt aangeboden, fruit en groente, huishoudelijke artikelen, stoffen en garens, en souvenirs uiteraard. Mooie hangmatten, in vele kleuren en van diverse stoffen. In de Santo Tomás kerk, zien we eerst een dienst van de Maya’s gevolgd door een processie, waar veel heiligen op altaren gedragen worden. Vervolgens zien we in dezelfde kerk een katholieke dienst. Hier worden kinderen gedoopt. Het is dus toch mogelijk, twee geloven in één kerk.


We bezoeken een houtsnijderij met hele mooie maskers. Ons probleem is, hoe krijgen we deze mee naar huis. Vanaf een terrasje, uitkijkend over de markt, heb je een prima overzicht en is het echt genieten.
Ook ‘s avonds na afloop van de markt, blijft het gezellig in Chichicastenango.







MEER VAN ATITLÁN / PANAJACHEL
Panajachel is een dorpje dat voornamelijk bevolkt wordt door toeristen. Het heeft één straat met veel winkeltjes en heerlijke restaurants en gezellige barretjes. Hier is het dan ook een geweldige drukte terwijl het in de andere straten erg rustig is. In de jaren zestig kwamen veel hippies naar Panajachel en heden ten dagen zie je af en toe nog zo iemand, waarvan je denkt, nou die is toen gekomen en nooit meer weggegaan.
Ons hotel ligt in Santa Catharina, 8 km. verder. We krijgen hier een kamer met waarschijnlijk het mooiste uitzicht. Vanuit ons bed kijken we namelijk neer op het meer van Atitlán en de vulkanen Tolimán en Atitlán. Aan de andere zijde zien we de tuin en het zwembad. Zowel op het balkon als in de kamer staat een zitje om te kunnen genieten van het uitzicht. ’s Avonds is Hector zo aardig om ons naar het gezellige Panajachel te brengen en ons later ook weer terug naar het hotel te brengen.
Het meer van Atitlán is een groot meer. Met volgens het boek twaalf dorpjes (als zijnde de twaalf apostelen), maar in werkelijkheid zijn er veertien dorpjes, waarvan er maar enkele per auto te bereiken zijn. De rest is alleen per boot te bereiken.
Eén van de ochtenden bezoeken we de weekmarkt van Solola. Totaal anders dan in Chichicastenango. Vrijwel geen toeristen en zonder souvenirs. Wederom erg kleurrijk door de Maya’s. Wat is dit toch een fotogeniek volk. Zij hebben, in tegenstelling tot wat de boeken schrijven, geheel geen bezwaar met het fotograferen. We hebben hier in overweging genomen om hun traditionele kleding te kopen en het bij ons met carnaval te dragen. Maar gezien de omvang van deze kleding hebben we dit niet gedaan, achteraf eigenlijk best jammer. De andere ochtend gaan we per boot naar Santiago Atitlán. Een boottochtje vanuit Panajachel van ruim één uur. Deze plaats is de grootste aan het meer van Atitlán. In deze plaats is ook een heel bijzonder religieus figuur te zien; Maximón. Het is een soort vogelverschrikker met veel sjaals om zijn hals en een hoed op. Hij wordt door vele mensen aanbeden. Zij geven hem een sigaar of sigaret, steken deze aan en stoppen deze in zijn mond. Vervolgens krijgt hij een slok rum of bier. Daarna volgt er een toespraak. We hebben dit tafereel mogen aanschouwen en het is ongelooflijk wat je te zien krijgt.
Aan de waterkant in Santiago Atitlán, zien we vrouwen de was doen en mannen vissen. Het dagelijkse leven. De laatste avond in Panajachel nodigen we Hector uit om met ons te gaan eten. We gaan naar de Sunset bar en genieten van een heerlijke Mexicaanse maaltijd. Het is erg gezellig en we kletsen over van alles en nog wat.

VAN ATITLÁN VIA ANTIGUA NAAR GUATEMALA
Om 9 uur verlaten we het hotel in Santa Catharina. Onderweg gunnen we ons van grote hoogte nog een laatste blik op het meer en rijden vervolgens verder. Bij een klein stadje stoppen we en is niet de lokale bevolking maar wij de bezienswaardigheid. We proberen hier een sinaasappel te eten op Guatemalaanse wijze. Deze wordt eerst met een handmachine geschild. Daarna wordt de sinaasappel doorgesneden en in het midden bestrooid met zout, geroosterde pitjes en gemalen chili’s. We moeten zeggen dat dit erg goed smaakt. Ook een andere eetwijze proberen we nog. De sinaasappel gesneden in plakjes en wederom bestrooid met zout, pitjes en chilies. Alles in een plastic zakje, om mee te nemen. We krijgen nog een zakje van deze kruiden mee voor thuis. Gaan we thuis zeker proberen. We kopen nog wat sinaasappels en pinda’s voor in de jungle en vervolgen onze reis.
In Antigua gaan we nog een bezoekje brengen aan een jadefabriekje en Gerrie gaat bijna overstag voor een paar zwarte jade oorbellen. We lunchen voor de laatste keer in Personajes (een heerlijk restaurant, waar we diverse malen geweest zijn) en treffen daarna onze gids weer. Verder naar Guatemala Ciudad.
Hier zien we nog enkele grote en belangrijke gebouwen, zoals het regeringspaleis, de kathedraal, de nationale bibliotheek en de nationale bank. We halen onze tickets op bij de STP reisagent en tevens onze nieuwe vouchers voor Rio Dulce en Livingston (we hebben op advies van Hector een wijziging in ons programma aangebracht). Tenslotte worden we afgezet bij de luchthaven. Hier nemen we afscheid van Hector en ons volgende avontuur kan beginnen. DE JUNGLE !

TIKAL
Tikal is een groot nationaal park, 575 km². Met daarin een enorm Maya tempelcomplex (16 km²). We hebben er een dag rondgelopen van 9.00 uur tot 16.00 uur en nog lang niet alles gezien. Wel de grootste en imposantste gebouwen tot nu toe. Enorme Maya tempels, waarvan er enkele beklommen kunnen worden. Bij tempel IV, zie je vanaf de grond een totaal begroeide tempel met erboven uit stekende top. Deze is 64 meter hoog en daarmee de hoogste tempel van Tikal. Via een aangelegde trap is deze te beklimmen en kijk je uit over de jungle met her en der verspreid nog een Maya-top.
Rondlopend door de jungle zie je behalve veel Maya cultuur (overigens erg indrukwekkend) ook veel planten, bomen, toekans, gieren en andere vogels, apen en zelfs het neusbeertje laat zich geregeld zien. Omdat we slapen in Tikal, aan de voet van de ingang van het park, hoor je ’s avonds alleen nog maar jungle geluiden en het is er stikke donker, want ’s nachts is er geen stroom, dus geen licht. ’s-Nachts worden we zelfs een keer gewekt door het schreeuwen van de brulapen. Tikal is absoluut een must bij een bezoek aan Guatemala.

UAXACTÚN
25 km. noordelijker dan het Maya-complex Tikal ligt nog een kleiner tempelcomplex Uaxactún. Dit is bereikbaar via een zeer slechte weg, circa één uur rijden (bumpen). Dit tempelcomplex is nog niet gerestaureerd en veelal begroeid met mos, struiken en bomen. Toch is duidelijk te zien dat er vaak een tempel over een tempel heen gebouwd werd. Volgens de verhalen gebeurt dit eenmaal in de 55 jaar. 55 jaar is een totaal afgesloten Maya periode. Ook krijgen we uitleg over de seizoenen in de Maya periode, dit wordt afgeleid van de zonnestand op een bepaalde tempel.
Na terugkeer in Tikal, bezoeken we nog één keer de grand plaza van Tikal. Dit is een hele klus, want door de vele regenval van vandaag en afgelopen nacht, zijn de wegen en paden volgelopen met water en is het een grote blubberzooi. Toch hebben we nog even een kijkje genomen.

RIO DULCE / LIVINGSTON
Rio Dulce is een brede rivier die de verbinding maakt tussen het meer van Izabal en de Atlantische oceaan. Rio Dulce is tevens een dorpje aan de monding van deze rivier. Het is omgeven door vele enorme resorts en het heeft heerlijke visrestaurantjes, onder andere aan de waterzijde van de rivier. In Rio Dulce treffen we ook Hector weer. Hij gaat ons ook de laatste dagen in Guatemala begeleiden. Wat een mazzel.
Livingston is alleen per boot te bereiken. Eerst varen we in Rio Dulce langs het Castillo San Felipe, dit is een fort dat heden ten dagen ook gebruikt wordt als gevangenis. Vervolgens varen we onder de grootste brug door van Central America en vervolgen we onze tocht naar Livingston. Het is een mooi natuurgebied met veel vogels en mangrove bossen. In Livingston maken we kennis met een totaal ander Guatemala. De meeste mensen zijn zwart en er hangt een caribisch sfeertje. Her en der hoor je reggae muziek. Als lunch eten we tapado. Dit is een schaaldierensoep met kokosmelk. Overheerlijk en goed gevuld met één hele krab, één hele vis, diverse garnalen en inktvis. Kosten iets meer dan € 5,00!
’s-Avonds speelt een reggae band op straat en genieten wij van zeeverse kreeft.

VAN LIVINGSTON VIA QUIRIGUÁ NAAR COPAN (HONDURAS)
Met de boot linea recta terug naar Rio Dulce. één uur varen met een rotgangetje. Nog een side seeing vanaf de brug over de Rio Dulce en dan verder op weg naar Copan. Onderweg een stop bij Quiriguá, één van de meest belangrijke archeologisch gebieden van Guatemala. Het is gelegen tussen de bananenplantages van Del Monte, Chiquita en Dole. Ook op de plantages nemen we een kijkje.
Quiriguá herbergt diverse grote stèles (de hoogste 10,3 meter). Op een stèle (een rechtop staande zuil) is een heerser afgebeeld met zijn eigen levensverhaal. De stèles van Quiriguá zijn ontzettend indrukwekkend. Duidelijke afbeeldingen en met behulp van onze gids Hector zijn sommige afbeeldingen herkenbaar en verklaarbaar.
We vervolgen de weg naar de grens. Na wat bureaucratische afwikkelingen, komen we aan in Honduras. Een kwartier later zijn we in Copan. Inchecken in het hotel, afscheid nemen van Hector,
geld wisselen in een winkeltje en een leuk terras opzoeken. Omdat we Hector om de hoek zien zitten, nodigen we hem ook uit voor een drankje. Leuke afscheidsborrel. Gezellig is het in deze bar, gerund
door een Nederlands echtpaar. Er hangt een landkaart van Nederland, zodat we Hector nog kunnen laten zien waar wij ergens wonen.

COPAN
De ruïnes van Copan verschillen enorm met die van Tikal. Veel is er al compleet gerestaureerd en veel is er nog in tact. Het is licht bewolkt, dus het perfecte weer omdat het niet bloedheet is. De trap van de inscripties is het indrukwekkendste. Ondanks het groene zeil wat erover heen is gespannen. Ook de vele stèles zijn geweldig. Enorm groot, veelal intact en sommige nog voorzien van de originele kleur verf. In de inscripties is ook veel te herkennen. Verder is de balspeelplaats te herkennen. En we bezoeken twee tunnels, waarvan er in eentje te zien is, dat er een tempel over een andere tempel gebouwd is. In de andere tunnel zien we het watersysteem van de rivier naar de badkamer. Dit is het laatste Maya-complex dat we bezoeken en we hebben genoten !!!
Het stadje Copan is klein, maar erg gezellig met leuke barretjes en restaurantjes. Het Central Plaza straalt rust uit en is veelal een ontmoetingsplaats voor de lokale bevolking.

ROATAN
Roatan is een eiland voor de kust van Honduras. Het lijkt wel caribisch. Pastelkleurige huizen met afbladderende verf. Her en der vrolijke muziek. Veel baaitjes met palmbomen, luxe resorts, kleine hotels, veel leuke bars en restaurantjes. Ons hotel heeft cabañas (kleine hutjes) op het strand, tussen de palmbomen. De ligging van het hotel is geweldig, een schitterende zonsondergang, maar het is er vreselijk duur.
Bij aankomst op de luchthaven, zijn ze vergeten om ons te komen ophalen. Na twee uur wachten en twee keer bellen, worden we eindelijk opgehaald om via een

alternatieve route (nog even wat vriendjes wegbrengen) naar ons hotel gebracht te worden.
We hebben op Roatan heerlijk genoten van het niets doen en gemijmerd over onze gevarieerde en boeiende vakantie. We hebben heerlijk gezwommen, gesnorkeld en genoten van de onderwaterwereld. De zandvlooien, waar de boeken je voor waarschuwen, hebben we niet gezien.
Guatemala is een bijzonder land. Een gastvrij land met vriendelijke mensen. Een gevarieerde cultuur en natuur. Heerlijk eten. Absoluut goed te bereizen. Wij hebben genoten en hopen jullie ook.
Gerrie & Math Creemers