Brazilie reis Linda 2005

Aankomst Rio de Janeiro   20 november

Gisteravond zijn we vertrokken vanuit Amsterdam met Varig. Na een tussenstop in Parijs en een overstap in Sao Paulo zijn we vanmorgen in Rio de Janeiro aangekomen. We werden opgewacht door iemand van het agentschap en naar ons hotel, hotel Premier Copacabana, gebracht. Hier hebben we ons even opgefrist. Daarna zijn we met de metro naar het trammetje gegaan die naar Santa Teresa gaat. De tram hebben we wel gevonden, alleen reed deze vandaag niet i.v.m. een feestdag. Jammer! Op een leuk pleintje in de buurt hebben we geluncht en onze eerste caipirinha gedronken. Dit is het nationale drankje in Brazilië en smaakt erg goed!
Vanavond hebben we aan de boulevard van de Copacabana bij een gezellig restaurantje gegeten. Op de boulevard is het ’s avonds laat nog erg druk. Leuk om op een terrasje mensen te kijken.

Rio de Janeiro     21 november

Vanmorgen waren we redelijk vroeg wakker, ook al is het hier maar 3 uur vroeger dan in Nederland. Na het ontbijt hadden we nog een uurtje over, om 11.00 zouden we pas opgehaald worden voor de favela tour. Op het dakterras van het hotel hebben we bij het zwembad gelegen, genieten van de eerste Braziliaanse zonnestralen. Vanaf het terras heb je een mooi uitzicht over de stad en de Corcovado berg met het beroemde Christusbeeld.
Om 11.00 stond onze gids Paulo klaar. Met nog een ander stel hebben we een tour gemaakt door de favela Rocinha, één van de grootste sloppenwijken van Brazilië. Hier wonen ongeveer 200.000 mensen. De tour was erg interessant. Paulo woonde zelf ook in de favela. We zijn bij hem thuis geweest en hebben zijn vrouw en 8(!) kinderen ontmoet. Onderweg hebben we snoep gekocht voor de kinderen van de verschillende projecten waar hij voor werkt. Het is ongelofelijk dat mensen in die kleine hutjes wonen. Overal ligt vuilnis, er zijn open riolen, smalle straatjes, de hutjes tegen de (steile) bergen opgebouwd en het is bloedheet waardoor het enorm stinkt. We hebben een paar uur door de favela gelopen, door allemaal smalle straatjes; heuvel op, heuvel af. Het is echt zo groot, net een doolhof.
Aan het van de middag werden we weer bij ons hotel afgezet. Ik wilde graag naar het Christusbeeld maar deze lag helemaal in de wolken. Dat had dus niet veel zin om daar naartoe te gaan. We hebben toen besloten op naar Sugar Loaf Mountain te gaan. Je gaat met een gondel langs 2 kabelbanen de berg op. Daar heb je een fantastisch uitzicht over de stad!
Natuurlijk hebben we ook nog een uurtje doorgebracht op Copacabana Beach. Dat mag niet ontbreken aan je bezoek in Rio.

Rio de Janeiro  - Foz do Iguaçu  22 november

Aan het eind van de morgen vertrok onze vlucht naar Foz do Iguaçu. Hier zijn we (na een tussenstop in Sao Paulo) ’s middags aangekomen. Het is hier een stuk warmer dan in Rio. We hebben alvast een tourtje voor morgen geboekt naar de watervallen. Het centrum van Foz is nog best groot, groter dan ik had verwacht. Er zijn veel winkels, vooral veel kledingwinkels.
Bij het zwembad van ons hotel, Hotel San Rafael, is een groot terras waar we een boekje hebben gelezen. ’s Avonds hebben we een leuk restaurant in het centrum gevonden waar we lekker hebben gegeten.

Foz do Iguaçu     23 november

Om 08.30 stond onze privé chauffeur klaar om ons naar de watervallen te brengen. We wilden zowel de Braziliaanse als Argentijnse kant bekijken. De Iguaçu watervallen liggen op het drielandenpunt met Argentinië en Paraguay en zijn de breedste watervallen ter wereld. Onze chauffeur raadde aan om eerst naar de Argentijnse kant te gaan. Aan deze kant is het meest te zien en ’s ochtends is het daar nog niet zo druk. Na een uur rijden werden we afgezet bij het nationale park aan de Argentijnse kant. We kregen een plattegrond mee met verschillende routes door het regenwoud die je langs de watervallen kon lopen. Na 3 uur zou onze chauffeur ons weer opwachten bij de ingang. We hebben eerst de route gelopen, ca 1,5 uur, die onder langs de watervallen ging. Je had prachtige uitzichten op de verschillende watervallen. Vanuit iedere hoek, zag het er weer anders en mooier uit dus ik bleef maar foto’s maken! De route die boven langs de watervallen ging, was ongeveer een half uur. Ook vanaf hier zagen de watervallen er indrukwekkend uit.

Precies om 13.00 waren we weer bij de ingang van het park. Na ongeveer 45 min. rijden, kwamen we bij de Braziliaanse kant aan. Hier hebben we geluncht bij een restaurant aan de rivier, waar een paar meter verder al het water naar beneden stort. De route die je hier langs de watervallen kon maken, was zo niet lang, ongeveer een half uur lopen. Aan het einde van de wandeling kwam je bij Devil’s Throat. Op dit punt komen 14 watervallen bij elkaar en storten zich naar beneden. Er is een boardwalk gemaakt die je tot vlakbij de watervallen brengt. Je kon ze bijna aanraken!
Als laatste stond er een boottocht langs de watervallen op het programma. We kregen een plastic zakje voor ons fototoestel dus dat beloofde niet veel goeds! We gingen eerst een stukje keihard over de rivier varen. Bij de watervallen aangekomen, werd de boot stilgelegd zodat we foto’s konden maken. En zodat de kapitein zijn regenpak aan kon doen. Nadat hij zichzelf helemaal had ingepakt, begon het echte werk….We vaarden tot vlakbij de watervallen. Het water spetterde zo hard op dat we allemaal drijfnat werden. Het was echt lachen! Gelukkig was het vandaag heel erg warm en zonnig dus het water was een aangename verkoeling!

Vanavond hebben we bij een churrascaria gegeten. Je betaalt hier een vaste prijs voor het eten. Je kunt bij een buffet salades, pasta, rijst etc. opschepen. Als je weer aan je tafel zit, komen de obers langs met grote spiesen met vlees. Als je wilt, snijden ze een stukje voor je af. Het gaat allemaal in een rap tempo, voor je het weet ligt je bord helemaal vol met vlees! Dit soort restaurants zie je veel in Brazilië. We moesten R$ 27(ongeveer € 10) afrekenen met z’n tweeën, inclusief 4 drankjes.

Foz do Iguaçu - Salvador   24 november

Aan het eind van de middag vertrok onze vlucht naar Salvador pas. We wilden eigenlijk nog even bij het zwembad van het hotel een boekje lezen, maar helaas werkte het weer niet mee. Het heeft de hele dag keihard geregend. We hebben echt geluk gehad gister dat het toen zo mooi weer was.
Om 20.00 landden we in Salvador, het is hier een uur vroeger dan in Rio en Foz. Na onze spullen in het hotel te hebben gezet, hebben we bij een restaurant aan het strand, vlakbij ons hotel, nog wat gedronken.

Salvador     25 november

Vandaag hadden we de hele dag de tijd om Salvador te bekijken. Met de taxi is het maar 15 minuten rijden naar de Upper City, de wijk Pelourinho, het historische centrum. Je hebt hier allemaal gezellige, smalle straatjes met gekleurde huisjes. Heel leuk om doorheen te lopen. In Salvador zijn de mensen wat donkerder van huidskleur dan in de rest van Brazilië. Dit komt omdat veel mensen afstammelingen zijn van Afrikaanse slaven. We hebben o.a. een kerk bezocht en een overdekte markt waar je souvenirs, kleding, schoenen, eten, handwerken e.d. kon kopen.
Vanmiddag hebben we geluncht bij een kilo restaurant aan een plein. Van een uitgebreid buffet kan je je bord volscheppen. Aan het einde van het buffet moet je je bord op een weegschaal zetten en betaal je een prijs per 100 gram. Ook dit soort restaurants zijn erg goedkoop en het eten is goed.

Salvador – Morro de Sao Paulo   26 november

Vroeg op vandaag, om 07.00 ging de wekker. De catamaran naar het eiland Morro de Sao Paulo vertrok al om 09.00. Gelukkig was de zee rustig en kwamen we 2 uur later zonder kleerscheuren aan op Morro. Er zijn hier geen wegen (alleen van zand) en er rijden geen auto’s. We hebben onze bagage met een taxi (een kruiwagen die door het zand werd geduwd) naar onze pousada,  Pousada Villa das Pedras, laten brengen voor een paar Real. Het ligt aan het 2e strand en was ongeveer 10 minuten lopen. Het ziet er allemaal heel gezellig uit; mooie stranden, veel palmbomen, restaurantjes en winkels. Als welkomstdrankje kregen we bij de pousada een caipirinha. We moesten nog even wachten voordat we in onze kamer konden, dus hebben we op het strand geluncht. Daarna was onze kamer wel klaar. Nadat we onze tassen hadden uitgepakt, zijn we naar het strand gegaan. Het was een beetje bewolkt maar wel erg warm, 30 ºC. ’s Avonds hebben in een restaurant bij het centrale pleintje bij het 1e strand heerlijke pizza gegeten, vers gemaakt uit de houtoven.

Morro de Sao Paulo    27 november

Vanmorgen uitgeslapen. Om 09.30 hebben we ontbeten. Ze houden in Brazilië erg van zoet, bij elk ontbijt zijn er dan ook muffins, cake en taartjes in overvloed. Helaas was het vandaag de hele dag zwaar bewolkt en soms regende het zelfs. We hebben gerelaxed op onze kamer; in de hangmat wat gelezen en film gekeken op tv. ’s Middags was het gelukkig droog en zijn we naar het fort bij de ferry gelopen. Hier zitten ook wel eens dolfijnen maar jammer genoeg hebben wij ze niet gezien. Bij het zwembad van de pousada hebben we geluncht. Daarna nog even wat geïnternet.
’s Avonds staan in het centrum op een zandplein mobiele cocktailbarretjes met caipifruta’s en bandjes met vrolijke muziek. Erg gezellig!

Morro de Sao Paulo    28 november

Alweer onze laatste dag op dit relaxte eiland. Na het ontbijt zijn we op het strand gaan liggen, ondanks de bewolking. Ons wachten werd beloond want een tijdje later ging de zon schijnen. We hebben 2 uur heerlijk in de zon gelegen. Toen werd het weer bewolkt. Dat was misschien maar beter ook want ik was al een beetje verbrand, ondanks de zonnebrand factor 30. De zon is hier echt heel erg sterk.
’s Avonds hebben we op het strand gegeten onder de mooie sterrenhemel, lekkere verse vis!


 

Morro de Sao Paulo – Praia do Forte  29 november

Vandaag was een stralende, zonnige dag. Zal je altijd zien als je weggaat. Om 11.30 vertrok de catamaran naar Salvador. De zon scheen volop dus hebben we achterin, buiten op de boot gezeten. Bij aankomst in Salvador werden we naar het autoverhuurbedrijf gebracht. Deze konden we gelijk meenemen, we hebben een zilveren Fiat Palio met airco. Vandaag beginnen we met onze autorondreis langs de kust, richting het noorden tot aan onze eindbestemming Natal. Naar Praia do Forte, onze eerste stop, was het maar 1,5 uur rijden. Dit is een erg leuk plaatsje en is een beschermd natuurgebied met kokospalmen, rivieren, lagunes en een mooi strand. Er staan veel (nieuwe) pousadas en het heeft een gezellig centrum. Onze pousada, Port da Lua, ligt aan het strand en vlakbij het centrum.
We hebben een wandeling over het strand gemaakt en een bezoek gebracht aan Tamar; een organisatie die zich inzet voor de instandhouding van de zeeschildpadden. In Praia do Forte staat het hoofdkwartier. Er was een klein museum en verschillende watertanks waarin je de zeeschildpadden kon bekijken. Leuk om al die schildpadjes te zien!
In het centrum heb je veel restaurants en winkels. Er is 1 lange winkelstraat overdekt met bomen en bloemen. ’s Avonds hebben we een leuk restaurant uitgezocht, genoeg keus!

Praia do Forte - Aracaju   30 november

We hebben vanmorgen nog even door het centrum gelopen en iets na tienen zijn we vertrokken naar Aracaju, ca 3,5 uur rijden. In de uitgebreide routebeschrijving die we mee hadden gekregen, stonden allemaal tips voor stranden onderweg en dingen die je in de verschillende plaatsen kon doen en bezoeken. We wilden naar het strand bij Mangue Seco, een van de mooiste stranden in het noorden van de staat Bahia. Na een half uur over een zandweg te hebben gereden, kwamen we aan bij een riviertje. Vanaf hier kon je met een bootje naar het strand van Mangue Seco (ca. 10 minuten varen) maar deze kostte 25 euro! Dat vonden we iets te veel geld voor 2 uur op het strand liggen. We zijn toen maar gelijk doorgereden naar Arajacu. Ongeveer 10 km voor Aracaju moest je met een pont de rivier oversteken. Deze vaarde net voor onze neus weg en ging maar 1 keer per uur. Gelukkig was het lekker weer dus hebben we aan de waterkant bij de rivier zitten wachten.
Ons hotel ligt in Atalaia, het strandgedeelte van Aracaju. Dit is één lange boulevard met een groot, breed strand. Er was niet echt heel veel te doen maar ’s avonds hadden we toch een restaurant gevonden in de buurt; de pizza/pasta variant op de churrascaria.

Aracaju - Penedo    1 december

In Penedo, waar we vandaag naartoe gaan, is geen strand. Daarom zijn we vanmorgen naar een strand in Aracaju gegaan. We moesten met een pontje de rivier oversteken waar aan de overkant het eilandje Santa Luzia lag. Op de pont stonden alleen maar lokalen en een mannetje met paard en wagen. Hier kwamen zo te zien niet echt veel toeristen. Na wat rond te hebben gereden op het eiland, vonden we een mooi verlaten strand; kilometers lang met alleen maar palmbomen. Er was verder helemaal niemand! We hebben een paar uur genoten van de zon en toen zijn we weer terug gegaan met de pont.
Naar Penedo was het nog ca. 2 uur rijden. Dit plaatsje ligt aan een rivier dus we moesten weer met een pontje. Ook bij deze kwamen we net te laat aan waardoor we 50 minuten moesten wachten. Maar gelukkig hadden we wat vermaak; onze auto werd gewassen door 2 jongens. Die was behoorlijk stoffig geworden van al die zandweggetjes naar de stranden. En er was een winkeltje waar je drinken kon kopen. Gelijk aan de overkant van de rivier lag Penedo al, maar 15 minuten varen. We zagen ons hotel ook liggen. In de beschrijving stond namelijk dat het een gebouw met 6 verdiepingen was, het stak boven alle huizen en kerken uit! Penedo in een klein charmant plaatsje met veel kerken.
’s Avonds toen we op zoek waren naar een restaurant stond er een kerkkoor, allemaal in het wit gekleed, voor de kerk te zingen. Klonk heel mooi! Aan de rivier kwamen we een gezellig, druk restaurant tegen waar we super lekker hebben gegeten. We kregen een grote schaal met kleine garnaaltjes, gebakken in olie en knoflook. Heerlijk met rijst en cocktailsaus erbij!

Penedo - Maceió    2 december

Vandaag hebben we rustig aan gedaan. Om 11.00 zijn we vertrokken richting Maceió. Ook dit was maar 2 uur rijden. Onderweg waren weer allemaal leuke strandjes. Een auto is echt heel handig, je kunt stoppen waar je wilt en kijken of het strand er mooi uitziet. Wij hebben bij het strand bij Pontal de Coruripe een tussenstop gemaakt. Het ongerepte strandje lag bij een rif, in een baai waar een kleine vuurtoren stond en een paar vissersboten lagen. En ook hier waren we de enige toeristen…..

De weg tot aan Maceió liep vlak langs de kust waardoor je de azuurblauwe zee en de honderden palmbomen goed kon zien. Vanaf een toren bij een lookoutpoint, Mirante do Gunga, had je een super mooi uitzicht over Barra de São Miguel en het strand. Aan het eind van de middag kwamen we aan bij ons hotel. Deze lag aan de mooie boulevard van Maceió. Bij een van de gezellige barretjes aan het strand hebben we een caipirinha gedronken, om mijn verjaardag te vieren!

Maceió - Japaratinga    3 december

Het was vandaag wederom een zonnige dag en ruim boven de 30 ºC! Op weg naar Japaratinga, wat vandaag op het programma stond, zijn we gestopt bij een strandje. Het waaide hier alleen zo hard dat het zand alle kanten op stoof. We zijn toen maar gelijk doorgereden naar het hotel, Bitingüi Praia. Vlak voordat we bij Japaratinga waren, moesten we weer met een pontje oversteken. Deze pendelde gelukkig wel de hele tijd heen en weer zodat we niet hoefde te wachten. Het is hier erg rustig; weinig toeristen, een paar pousadas aan een zandweggetje en natuurlijk het strand! We konden gelukkig gelijk onze kamer in. Het hotel ligt gelijk aan het strand en heeft een gezellig zwembad. Hier hebben we dan ook de hele middag doorgebracht.
Aan het einde van de middag, toen we in het zwembad lagen, kwamen 2 vrienden uit Amsterdam, Sandrijn en Fernanda, aangelopen! We wisten wel dat ze ook hier in de buurt waren maar het was toch een verrassing. Zij hadden een huisje gehuurd, ongeveer 100 meter van ons hotel! Na gezellig bij gekletst te hebben en veel caipirinha’s later, wilden John en ik snel een hapje eten in het hotel. Het bleek dat ook het diner (buffet) zat inbegrepen, lekker makkelijk! Na het eten zijn we naar het huisje van Sandrijn en Fernanda gegaan. We hebben tot 02.00 in de tuin gezellig zitten kletsen, eten en drinken.

Japaratinga     4 december

Om 08.00 ging de wekker al! Dat was wel even moeilijk na die paar uur slaap. Vanmorgen zijn we met z’n vieren naar een plaatsje verderop gereden. Hier hebben we een bootje gehuurd om bij het rif te gaan snorkelen. Het rif lag een kwartier varen van de kust. Toen wij daar aan kwamen, waren we (nog) de enige, op de twee bootjes die als bar dienden na. Ze kwamen ons gelijk al vragen of we een cocktail of champagne wilden. Mmm, 10.00 was nog wel erg vroeg voor alcohol.
De zee was hier zo helder en mooi turqoise, dat had ik nog nooit gezien! Je kon gewoon in het water staan en als je het water instapte, kwamen er gelijk allemaal gekleurde vissen om je heen zwemmen. We hadden vissenvoer gekocht, waardoor we helemaal werden omringd door honderden vissen. Na 2 uur gesnorkeld te hebben, zijn we weer teruggevaren. Het was inmiddels erg druk geworden met andere boten met snorkelaars. Van het snorkelen hadden we honger gekregen dus zijn we op zoek gegaan naar een leuk restaurant. Langs de kustweg zagen we een leuke pousada waar we geluncht hebben.
Terug bij ons eigen hotel hebben we nog even aan het zwembad gelegen. De volgende dag zouden John en ik weer verder rijden naar Porto de Galinhas. Vanavond dus voor het laatst met z’n vieren. Bij een kleine pousada (met 6 kamers) vlakbij ons hotel hebben we een super diner gehad. We werden door de eigenaar uitgenodigd om in de sfeervolle, grote eetkeuken te eten. In Brazilië kan je in veel restaurants alleen een gerecht bestellen voor 2 personen. Wij kregen nu dan ook 2 mega schalen met eten. Alles was even lekker; de verse vis, het boterzachte vlees, de rijst met noten, de aardappelpuree. Een memorabel afscheidsetentje!

Japaratinga – Porto de Galinhas  5 december

We konden vandaag lekker rustig aan doen, om 09.30 hebben we ontbeten. Gister en eergisteren (weekend) was het best druk in het hotel. Maar vanmorgen was er niemand meer. In plaats van een ontbijtbuffet kregen we dan ook een zeer uitgebreid ontbijt aan onze tafel geserveerd; broodjes, cake, taartjes, fruit, thee, jus, koekjes, eieren, spek, worstjes, gebakken geitenkaas. Het kon niet op!
Rond 12.00 zijn we naar Porto de Galinhas gereden, 1,5 uur rijden van Japaratinga. Porto de Galinhas betekent letterlijk ‘kippenhaven’. Deze naam dateert uit de tweede helft van de 19e eeuw, toen de slavenhandel werd verboden. Na het verbod op de slavenhandel bleven de eigenaren van suikerplantages clandestien slaven importeren. Op de vrachtbrieven werden de slaven vermeld als ‘kippen’ uit Angola. Bij aankomst van een schip werd er geroepen: ‘er is een nieuwe lading kippen aangekomen!’ Vandaar dus de naam ‘kippenhaven’.
Het hotel waar we overnachtten, Hotel Armação, is groots opgezet. Het ligt aan het strand, heeft 2 zwembaden, tennisbaan en een entertainmentprogramma. Dat was wel even wennen na het rustige Japaratinga waar we geen toerist hebben gezien. Vandaag hebben we lekker gerelaxed; aan het zwembad gelegen, geïnternet, gewinkeld in het dorpje en gegeten.

Porto de Galinhas – Pipa   6 december

Het heeft de hele nacht keihard geregend. Dat hadden we nog niet meegemaakt hier. Vandaag hadden we een lange dag voor de boeg. Om 09.00 zijn we vertrokken naar Recife. Daar zijn we langsgegaan bij het kantoor van onze lokale agent. Hier werken o.a. 3 Nederlanders dus met de drop en pepernoten die we hadden meegenomen, waren ze erg blij! We hebben gezellig met Rikkert geluncht bij een kilorestaurant. Om 13.30 zijn we naar Pipa gereden. Door de zware regenval vannacht, dachten we dat we er zeker 4 à 4,5 uur over zouden doen, maar 3,5 uur later waren we al bij onze pousada in Pipa, Tartaruga. Deze ligt midden in het centrum en ziet er erg leuk uit! Ze hebben acht kamers die rond het zwembad zijn gebouwd. Het ziet er sfeervol uit met veel gras, bloemen en planten. Elke kamer heeft een eigen terras met hangmat en zitje. In het centrum van Pipa zijn veel restaurants, barretjes en winkels. ’s Avonds hebben we alvast wat souvenirs gekocht en bij een gezellig restaurant gegeten. Toen we terugkwamen bij de pousada hebben we een film gekeken, bij de receptie lagen allemaal DVD’s die je kon lenen. En op de kamer hebben we een tv met DVD-speler.

Pipa      7 december

Vanmorgen heerlijk ontbeten. Er was zoals bij elk ontbijt vers fruit, cake, eieren en vruchtensap. Maar als extra kregen we verse, warme boordjes! Aan het eind van de ochtend zijn we met de auto naar een strandje 10 minuten van Pipa gereden, Dolphin Bay. In het centrum is ook een strand maar deze is niet zo mooi als de stranden net buiten Pipa. Deze is meer geschikt voor kinderen. Onderweg naar het strand werden we aangehouden door de politie, controle… Net vandaag hadden we onze papieren natuurlijk niet bij ons, die lagen in de kluis van het hotel. Na lang praten en onderhandelen, hebben we ons onder een boete van 25 euro uitgepraat en mochten we onze papieren in het hotel halen! Dat was een meevaller.
Je kon bij Dolphin Bay / Madeiro Beach te komen, via een Ecologisch Park of via een lange trap langs de rotsen, een stukje verder op. Vandaag zijn we via het Ecologisch Park gegaan. Via een route door het bos liep je langs verschillende loukout points waar je dolfijnen en schildpadden kon zien. Helaas hebben we niks gezien toen wij er liepen. Maar dat werd gelukkig goed gemaakt toen we op het strand lagen! Een paar dolfijnen zwommen vlak langs de kust en elke keer zag je hun vinnetje boven water komen. Toen om 16.00 de zon op het strand achter de rotsen was verdwenen, zijn we terug naar onze pousada gegaan. Daar hebben we bij het zwembad gelegen en een boekje gelezen.
Ook vanavond hebben we weer een leuk restaurant gevonden. Dat is niet zo moeilijk hier, keus genoeg. We hebben heerlijk gegeten. We hadden een 3-gangenmenu voor R$27 p.p. (= € 10) inclusief een gratis caipirinha.

Pipa      8 december

Vandaag alweer onze laatste dag! Na het ontbijt hebben we uitgecheckt want de laatste nacht sliepen we in een andere pousada, Toca da Coruja zodat we die ook kunnen uitproberen! Deze ligt naast Tartaruga, in een mooie, rustige omgeving dus we hoefden niet ver te verhuizen. In de grote tuin van de pousada ligt een super mooie zwembad en met de zachte loungemuziek overal, kom je hier helemaal tot rust. Perfect dus voor onze laatste dag. Nadat we onze spullen in de kamer hadden gezet, zijn we weer naar Madeiro Beach gereden. Dit keer niet via het Ecologisch Park maar via de trap. En deze was écht lang. Naar beneden valt nog wel mee maar naar boven in de hitte is het een flinke klim. Op het strand hebben we de hele middag genoten van de zon. Tijdens de lunch op het strand werden we verrast door een groepje dolfijnen die vlak voor het terras aan het spelen waren. Ze surften mee met de golven en draaiden rondjes zodat je hun witte buiken zag. Heel gaaf om te zien!
Op de terugweg naar de pousada kwamen we langs een kleine cachaça winkel. We wilden sowieso een fles hebben om mee naar huis te nemen dus die konden we daar mooi kopen. De man die in de winkel stond, maakte gelijk twee caipirinha’s voor ons klaar. Ook kregen we een zakje cashewnoten en mochten we een stukje cashewvrucht proeven. Dit is heel sappig, een beetje zuur en je krijgt er een hele droge mond van. Smaakt een beetje wrang.
Na een laatste duik in het zwembad te hebben genomen en rustig een boekje op ons terras te hebben gelezen, zijn we het centrum ingegaan. Natuurlijk niet zonder een paar havaianas, de bekende slippers, te hebben gekocht. Bij een restaurant met uitzicht op zee hebben we gegeten. Heerlijke verse garnalen!

Vlucht naar Amsterdam   9 december

Na het ontbijt zijn we met de auto vertrokken naar Natal. Dit was 1,5 uur rijden. Op het vliegveld hebben we de auto ingeleverd. Vanaf Natal vlogen we via Sao Paolo weer terug naar Amsterdam, waar we de volgende dag zijn aangekomen.